Рабочы, спецыяліст, які крые дахі. Грыміць пад крокамі жалезны дах. Калі адважны дахаўшчык праходзіць.Гаўрусёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́нтавыспец. Schíndel-;
го́нтавы дахбуд. Schíndeldach n -(e)s, -dächer
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
двухсхі́льны:
двухсхі́льны дах Sátteldach n -(e)s, -dächer, zwéihängiges Dach, Giebeldach
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
leak2[li:k]v. працяка́ць, цячы́;
Тhe roof leaks when it rains.Дах працякае, калі ідзе дождж.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Páppdachn -(e)s, -dächer то́левы дах
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Zíegeldachn -(e)s, -dächer чарапі́чны дах
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
чарапі́чныбуд., маст. Zíegel-, Dáchziegel-;
чарапі́чны дах Zíegeldach n -(e)s, -dächer
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ГО́НТА (польс.: gont),
драўляны матэрыял для крыцця даху і сцен у форме невял. тонкіх дошчачак, востра саструганых з аднаго боку і з пазам з другога. Робіцца з яловай, хваёвай, асінавай і інш. драўніны, даўж. звычайна 50—60 см, шыр. каля 10 см. Дах з гонты служыць 25—35 гадоў. Вядома ва ўсёй Еўропе. У Беларусі гонта вядома з даўніх часоў, рабілася ўручную (радыяльным расколваннем), пазней — на механізаваных станках (распілоўваннем). Гонтай крылі дахі ўсіх тыпаў будынкаў. Дошчачкі ўваходзілі адна ў адну і прыбіваліся да дахаў. Кожны верхні рад гонты перакрываў ніжэйшы, таму крыццё атрымлівалася шматслойнае — да 4 слаёў (касцёл у Койданаве, 18 ст.). Часам гонты ніжняга, навіслага над карнізам рада рабілі завостранымі, што ўпрыгожвала дах (сядзібны дом у Борках Дзятлаўскага, званіцы ў Белагрудзе Лідскага і Шарашове Пружанскага, касцёл у Жытомлі Гродзенскага р-наў).
С.А.Сергачоў.
Канструкцыя абшыўкі з гонты.Дах з гонты на царкве ў вёсцы Строчыца Мінскага раёна.
