дэві́за

(фр. devise)

плацежны сродак (вэксаль, чэк, акрэдытыў і г. д.), выражаны ў замежнай валюце для міжнародных разлікаў.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

рэквірэ́нт

(лац. requirens, -ntis = які патрабуе)

уладальнік вэксаляў, які звяртаецца ў натарыяльны або іншы адпаведны орган з патрабаваннем апратэставаць вэксаль.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пратэрмінава́ць éinen Termín versäumen [überschréiten*];

пратэрмінава́ць вэ́ксаль фін. éinen Wéchsel verfállen lássen*;

пратэрмінава́ць плацяжы́ mit der Záhlung in Verzúg geráten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

éinlösen vt

1) выкупля́ць

2) аплаці́ць (вэксаль)

3) выруча́ць (пра даходы);

sein Wort ~ стрыма́ць сло́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рыме́са

(іт. rimessa = перадача, перавод)

плацёжны плацежны дакумент (вэксаль, чэк, грашовы перавод) у іншаземнай валюце, прызначаны для міжнародных разлікаў (гл. рэмітаваць).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

trasować

незак.

1. трасіраваць;

2. тэх. размячаць;

3. эк. трасіраваць;

trasować weksel — трасіраваць вэксаль

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

acceptance

[əkˈseptəns]

n.

1) прыма́ньне n.

2) зго́да f.

3) прыхі́льнае прыймо́, прызна́ньне, ухвале́ньне

4) Com.

а) акцэ́пт -у m. (вэ́ксаля)

б) акцэптава́ны вэ́ксаль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

індаса́т

(ням. Indossat, ад лац. in = на + dorsum = спіна)

асоба, якой перадаецца вэксаль, чэк або іншая каштоўная папера праз перадатачны надпіс (індасамент).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

präsentíeren

1. vt

1) прапано́ўваць

2) пака́зваць, прад’яўля́ць (вэксаль);

das Gewéhr ~ браць вінто́ўку [ружжо́] на караву́л

2. ~, sich рэкамендава́цца; вылуча́ць сябе́ (куды-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

улі́чваць, улічы́ць

1. beréchnen vt, (éin)kalkulíeren vt; Bestándsaufnahme máchen (інвентарызаваць, пераўлічваць); registríeren vt;

2. (браць пад увагу) berücksichtigen vt, in Betrácht zíehen*; Réchnung trágen* (што-н. D); Rücksicht néhmen* (auf A);

3. (вэксаль) diskontíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)