хлусня́, ‑і, ж.

Мана, няпраўда, наўмыснае скажэнне фактаў. [Зёлкін:] Вы [цёця Каця], можа, намякаеце на тое, што мая жонка ўчора з некім на машыне ехала? Дык гэта хлусня. Учора адвячоркам мая жонка была тут і працавала. Крапіва. [Іван] выпрабавальна ўгледзеўся ў .. калючыя вочы [Джуліі] і зразумеў, што трэба або сказаць праўду, або выдумляць якую адмысловую хлусню. Быкаў. Францішак Багушэвіч быў адным з першых, хто кінуў выклік.. афіцыйнай хлусні і паклёпу на беларускі народ. Конан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cartel

[kɑ:rˈtel]

n.

1) картэ́ль -ю m.

2) піса́ная ўмо́ва між ваю́ючымі дзяржа́вамі (напр. пра абме́н пало́нных)

3) пісьмо́вы вы́клік на дуэ́ль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dare

[der]

1.

v.

1) насьме́львацца, нава́жвацца; адва́жвацца

He won’t dare to deny it — Ён не нава́жыцца запярэ́чыць гэ́таму

2) рызыкава́ць, не бая́цца

to dare the dangers — не бая́цца небясьпе́кі

3) кі́даць вы́клік

I dare you to jump — А ну, ско́кні

2.

n.

вы́клік -у m.

I dare say — праўдападо́бна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АПЕРА́ТАР (ад лац. operator які дзейнічае), 1) у матэматыцы — адпаведнасць паміж элементамі двух мностваў X і Y (кожнаму элементу x з X адпавядае пэўны элемент y з Y). Раўназначныя паняцці: адлюстраванне, пераўтварэнне, функцыя, функцыянал. Важны клас аператара — лінейныя аператары ў лінейнай алгебры і функцыянальным аналізе. Дыферэнцыяльнымі і інтэгральнымі аператарамі карыстаюцца ў матэм. фізіцы, тэорыі дыферэнцыяльных і інтэгральных ураўненняў і інш. Напр., аператар дыферэнцавання A  f(x) = d f(x) d x ; інтэгральны A  f(x) = ∫ a b K (x, x′) f(x′) d x′ ; зруху A  f(x) = f(x + a) . Да логікавых аператараў адносяцца кан’юнкцыя, дыз’юнкцыя, імплікацыя, адмаўленне, квантары агульнасці і існавання.

2) У вылічальнай тэхніцы — прадпісанне на мове праграмавання закончанага дзеяння ў праграме, напр. прысваенне лікавага значэння пераменнай велічыні, перадача кіравання, выклік падпраграмы, цыкл.

3) У тэхніцы — спецыяліст, які кіруе з пульта абсталяваннем, напр. ЭВМ, радыёлакацыйнай станцыяй.

М.​П.​Савік.

т. 1, с. 423

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

provocation

[,prɑ:vəˈkeɪʃən]

n.

1) вы́клік -у m.

2) правака́цыя f.

3) прычы́на зло́сьці

Their insulting remarks were provocation — Іхныя абра́зьлівыя заўва́гі былі́ правака́цыяй

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Vórladung f -, -en вы́клік (у суд, у паліцыю і г.д.);

der ~ Fólge léisten з’яві́цца па вы́кліку [паве́стцы, по́зве]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пальча́тка ж. Hándschuh m -(e)s, -e;

скураны́я пальча́ткі Léderhandschuhe;

надзе́ць [зняць] пальча́тку den Hándschuh ánziehen* [áusziehen*];

◊

кі́нуць пальча́тку den Hándschuh hínwerfen* (каму-н. D);

падня́ць пальча́тку (прыняць выклік) den Hándschuh áufnehmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

правака́цыя

(лац. provocatio = выклік)

1) здрадніцкае падбухторванне каго-н. да дзеянняў, якія могуць прывесці да цяжкіх вынікаў;

2) агрэсіўнае дзеянне з мэтай выклікаць ваенны канфлікт;

3) мед. штучнае выкліканне якіх-н. праяў хваробы.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

defy

[dɪˈfaɪ]

v.t.

1) супраціўля́цца, не падпара́дкавацца; супраці́віцца

to defy the law — не падпара́дкавацца зако́ну

2) дамага́цца; рабі́ць вы́клік

I defy you to prove it — А ну, дакажы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Hándschuh m -(e)s, -e пальча́тка, рукаві́чка;

◊

j-m den ~ hínwerfen* кі́нуць каму́-н. пальча́тку;

den ~ áufnehmen* прыня́ць вы́клік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)