Verbum

гачо́к

1. Невялікі ўчастак зямлі (Нас.).

2. Неглыбокае месца ў рацэ, дзе намыта пясчаная каса (Навагр.).

заазяры́шча Месца за былым возерам, каля азярышча (Слаўг.). Тое ж завозірышча, зазе́рышча, завазе́рычча, зазе́рнішча, зазяроўе (Слаўг.).

задубы́ Месца па той бок дубоў, за дубамі (Слаўг.).

□ в. Задубы (1800) каля в. Літвінавічы Гом.

заручэ́ўе Месца за ручаём, за ручайкамі, дзе яны зліваюцца (Слаўг.). Тое ж зару́чча, зару́чышча, заруччэўе (Слаўг.).

калані́чына Месца здабывання каланіцы — дзёгцю для змазвання колаў (Віц. Рам. Мат.).

□ в. Каланічына Віц. (Рам. Мат.).

кузне́чышча Месца, дзе стаяла кузня (Слаўг.). Тое ж ку́зенне, кузяннё, ку́зні́чышча, ку́зні́шча, ку́зка, кузне́вішча, кузняві́шча (Слаўг.).

кутпо́лье Месца з выйсцем у адзін бок; тупік (Стол.).

□ ур. Кутполье (поле) каля в. Кароцічы Стол.

мелізна́ Мелкае месца ў рацэ, возеры; мель (БРС). Тое ж меліна́ (БРС), мелкаводзь, мелката́, мялкоцце (Слаўг.).

мша́ра Махавое балота; балоцістае месца, якое зарасло мохам, купінамі (Слаўг.). Тое ж мша́рынне, мша́рышча (Нас., Слаўг.).

мша́рнік Месца ў лесе, на балоце, якое парасло мохам (Усх. Палессе Талст.). Тое ж мша́рня (Слаўг.).