кляймо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кляйма; які з’яўляецца кляймом. Кляймовы знак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клятча́сты, ‑ая, ‑ае.

Які мае ўзор, рысунак у клетку. Клятчастая хустка. Клятчастая кашуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

козагадо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да козагадоўлі, звязаны з ёю. Козагадоўчая ферма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́нікавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да коніка ​2. Конікавы строкат. Конікавы піск.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

конназаво́дскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да конназаводства, да коннага завода. Конназаводская гаспадарка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крамо́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да крамольніка, уласцівы яму. Крамольніцкі дух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кро́савы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кросу, прызначаны для яго. Кросавая траса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

круце́льскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да круцельства, да круцяля. Круцельскія хітрыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крыва́вачны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да крываўкі, суправаджаецца крываўкай. Крывавачны панос.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

з’е́здаўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да з’езда (у 2 знач.). З’ездаўскія даклады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)