інжыне́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст з вышэйшай тэхнічнай адукацыяй.

І.-механік.

Ваенны і.

|| прым. інжыне́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

камо́рнік, -а, мн. -і, -аў, м. (уст.).

Спецыяліст па межаванні і землеўпарадкаванні.

|| прым. камо́рніцкі, -ая, -ае.

К. абмер зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падво́днік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Марак, які служыць у падводным флоце.

2. Спецыяліст па падводных, вадалазных работах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

электразва́ршчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст па электразварцы.

|| ж. электразва́ршчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. электразва́ршчыцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Мінёр ’спецыяліст па міннай справе — мініраванню і размініраванню’ (ТСБМ). З рус. мінёр ’тс’, якое з франц. sapeur‑mineur ’сапёр’. Да мі́на 1 (гл.). Сюды ж віц. міноршчык ’мінёр’ (Бел. хр. дыял.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аданто́лаг, ‑а, м.

Урач — спецыяліст у галіне аданталогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

але́йшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па вытворчасці алею; алейнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каракуляво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст па каракуляводству.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кера́мік, ‑а, м.

Спецыяліст па кераміцы, ганчарнай справе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кесо́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па кесонных работах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)