музыка́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да музыканта, складаецца з музыкантаў. Музыканцкі ўзвод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мукамо́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да размолу збожжа. Мукамольная прамысловасць. Мукамольны камбінат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мушке́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мушкета; прызначаны для мушкета. Мушкетны выстрал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мыш’яко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мыш’яку, у састаў якога ўваходзіць мыш’як.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяцёлчаты, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае суквецце ў выглядзе мяцёлкі (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надзе́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да надзелу (у 2 знач.). Надзельная зямля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкана́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выканаўцы (у 2 знач.). Выканальніцкае майстэрства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокашыро́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да высокіх шырот, знаходзіцца ў высокіх шыротах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышы́ннік, ‑а, м.

Разм. Той, хто мае дачыненне да работы на значнай вышыні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вярблюдагадо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вярблюдагадоўлі, звязаны з ёю. Вярблюдагадоўчая ферма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)