Verbum

пала́ткі, -так.

Насціл з дошак паміж печчу і сцяной у сялянскай хаце, які рабіўся на высокім узроўні ад падлогі.

панацэ́я, -і, ж. (кніжн.).

Уяўны сродак, які нібыта лечыць усе хваробы (у алхімікаў).

П. ад усіх бед (перан., іран.).

пантанёр, -а, мн. -ы, -аў, м.

Ваеннаслужачы інжынерных войск, які займаецца навядзеннем і абслугоўваннем пантонаў.

|| прым. пантанёрскі, -ая, -ае.

параксі́зм, -у, м. (кніжн.).

Моцны прыступ хваробы (пачуцця), які адбываецца перыядычна.

П. кашлю.

П. адчаю.

|| прым. параксізма́льны, -ая, -ае.

парытэ́тны, -ая, -ае (кніжн.).

Роўны, які ажыццяўляецца на аснове парытэту.

Парытэтнае прадстаўніцтва.

На парытэтных пачатках.

|| наз. парытэ́тнасць, -і, ж.

пасы́льны, -ая, -ае.

Які служыць для пасылкі куды-н. з даручэннямі.

Пасыльная машына.

Выклікаць каго-н. праз пасыльнага (наз.).

плацежаздо́льны, -ая, -ае (афіц.).

Здольны пакрыць свае грашовыя абавязацельствы, які мае магчымасць плаціць.

П. пакупнік.

|| наз. плацежаздо́льнасць, -і, ж.

плена́рны, -ая, -ае.

Які адбываецца пры ўдзеле ўсіх членаў выбарнага кіруючага органа, якой-н. арганізацыі і пад.

Пленарнае пасяджэнне.

прытво́ршчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек, які прытвараецца.

|| ж. прытво́ршчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. прытво́ршчыцкі, -ая, -ае.

пуха...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да пуху (у 1 знач.), напр.: пухавязальны, пухапрадзенне.