Wrzelzeichen n -s, - матэм. знак ко́раня;

das ~ entfrnen выво́дзіць з-пад ко́раня

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вопроси́тельный

1. пыта́льны, запыта́льны;

вопроси́тельный знак грам. пыта́льнік;

вопроси́тельное предложе́ние грам. пыта́льны сказ;

вопроси́тельное местоиме́ние грам. пыта́льны займе́ннік;

2. (испытующий) дапы́тлівы, запы́тлівы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вадзяны́ Wsser-;

вадзяно́е ацяпле́нне Wsserheizung f -;

вадзяны́ смерч Wsserhose f -, -n;

вадзяны́я раслі́ны Wsserpflanzen pl;

вадзяны́ знак Wsserzeichen n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

spectre [ˈspektə] n.

1. пагро́за, знак, прадве́сце;

the spectre of war пагро́за вайны́

2. здань, пры́від, фанто́м;

the spectre of Hamlet’s father здань ба́цькі Га́млета

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Water Carrier [ˈwɔ:təˌkæriə] n.

1. the Water Carrier astron. Вадале́й (сузор’е)

2. the Water Carrier astrol. Вадале́й (знак задыяка; чалавек, які нарадзіўся пад гэтым знакам)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Мане́та ’металічны грашовы знак, металічныя грошы’ (ТСБМ), ст.-бел. манета, монета, манита, монита, монэта ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 86). Запазычаны са ст.-польск. moneta, якое з лац. monēta ’прадказальніца’ < monēre ’прадказваць, прадракаць’. Monēta — эпітэт багіні Юноны, якая папярэдзіла рымлян пра землетрасенне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Анцы́пар ’д’ябал’ (Касп.). Магчыма, кантамінацыя анціхрыст (гл. антыхрыст), люцыпар (Люцыфер), Анісіфар (Онисифоръ — Успенскі, Труды знак., 5, 487), а магчыма, і назвы зоркі на захадзе Antifer, улічваючы, што Люцыфер — старая назва Венеры (ССРЛЯ), назва зоркі тлумачыцца як лац. слова паводле ўзору Люцыфер.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

beckon

[ˈbekən]

1.

v.

ківа́ць галаво́ю ці руко́ю, дава́ць знак

He beckoned me to follow him — Ён кіўну́ў, каб я йшоў за ім

He beckoned to her — Ён даў ёй знак

2.

n.

кіў -ву m., ківо́к -ўка́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

БІЛО́ННАЯ МАНЕ́ТА (ад франц. billon нізкапробнае серабро),

разменная непаўнацэнная метал. манета, намінальная вартасць якой перавышае вартасць металу і затрат на яе выраб; заменнік золата. Як знак вартасці абслугоўвае пераважна рознічны тавараабарот, выконваючы функцыі сродку абарачэння і абмежаванага сродку плацяжу. З 1933 ва ўсіх краінах свету ў абарачэнне ўведзены толькі білонныя манеты, якія вырабляюць з серабра невысокай пробы, медзі, нікелю, алюмінію і інш. металаў. Колькасць білонных манет абумоўлена патрэбамі грашовага абароту, а гранічны тэрмін іх зносу вызначаецца на аснове практычнага вопыту. У наменклатуры дзярж. разліковых білетаў Нац. банка Беларусі (з 1992) білонная манета адсутнічае.

т. 3, с. 152

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БАНДАРЭ́НКА (Валерый Мікалаевіч) (н. 1.1.1946, в. Малая Сазанка Амурскай вобл., Расія),

бел. акцёр. Засл. арт. Беларусі (1988). Скончыў Дзярж. ін-т тэатр. мастацтва імя А.​Луначарскага ў Маскве (1967). З 1975 у Рускім драм. т-ры Беларусі. Увасобленыя ім вобразы вызначаюцца паглыбленым псіхалагізмам, адметнай выканаўчай манерай: Гужа («Знак бяды» паводле В.​Быкава), Азазэла («Майстры» А.​Дударава паводле М.​Булгакава), Косач («Вяртанне ў Хатынь» паводле А.​Адамовіча), Салёны («Тры сястры» А.​Чэхава), Клаўдзій, Макдуф («Гамлет», «Макбет» У.​Шэкспіра), Мэкі-Нож («Трохграшовая опера» Б.​Брэхта), Крыспэн («Адзіны нашчадак» Ж.​Ф.​Рэньяра) і інш. Здымаецца ў кіно.

т. 2, с. 277

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)