1. Утварэнне, з’яўленне новых форм. Формаўтварэнне раслін. Працэсы формаўтварэння.
2. Утварэнне граматычных форм аднаго і таго ж слова; словазмяненне. Разгляд формаўтварэння слова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уе́хацьразм.
1.éinfahren*vi (s); hinéinfahren*vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinfahren*vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinreiten*vi (s) (вярхом);
уе́хаць у двор in den Hof éinfahren*;
2. (пасяліцца) éinziehen*vi (s);
уе́хаць у кватэ́ру in éine Wóhnung éinziehen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зла́зіць
1. (спусціцца адкуль-н.) hinúnterklettern vi (s), hinúntersteigen*vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herúnterklettern vi (s), herúntersteigen*vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць);
2. (выйсці – пра пасажыра) áussteigen*vi (s);
3. (пра скуру, фарбу) ábgehen*vi (s), ábfallen*vi (s) (адваліцца)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кабIзлучн.
1. (паслядзеясловаўжадання, пабуджэння) dass (перадаеццатс.праз канструкцыюinf + zu);
я хачу, каб ён прыйшо́ў ich will, dass er kommt;
2. (длятаго, каб) damít, um … zu;
каб вы не забыліся damít Sie nicht vergéssen;
заме́ст таго́, кабán(statt) (zu + inf)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Гальні́к ’дзяркач’ (Нас., Бяльк.). Відавочна, таго ж паходжання, што і гале́нь ’тс’ (гл.), г. зн. звязана са словам голы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Гарні́за ’ўзор у шалёўцы’ (Сцяшк.). Таго ж паходжання, што і гарніз, карніз (да апошняга гл. апісанне семантыкі ў Сцяшк.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сверса́дла (сверса́дло) ‘люстэрка’ (Сл. Брэс.). З польск.zwierciadło ‘тс’, параўн. укр.свіча́до ‘тс’ таго ж паходжання (ЕСУМ, 5, 198).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АДЛЮСТРАВА́ННЕў матэматыцы,
закон, паводле якога кожнаму элементу x мноства X адпавядае пэўны элемент y= мноства Y (пры гэтым X можа супадаць з Y). Адлюстраванне наз. ін’ектыўным, калі з таго, што элементы a і b мноства Х розныя, выцякае, што 𝑓(a) і 𝑓(b) — розныя элементы мноства Y; сюр’ектыўным, калі кожны элемент мноства Y — вобраз якога-н. элемента мноства X; біекцыяй або біектыўным — калі адлюстраванне адначасова ін’ектыўнае і сюр’ектыўнае і г.д.Гл. таксама Функцыя, Аператар, Пераўтварэнне.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АЗЕАТРО́ПНЫЯ СУ́МЕСІ, азеатропы (ад а... + грэч. zeō кіплю + tropē змяненне),
аднародныя вадкія сумесі, якія пры перагонцы ўтвараюць кандэнсат таго самага саставу, што і зыходны раствор. Прысутнасць азеатропаў перашкаджае раздзяленню вадкіх сумесяў і патрабуе спец. метадаў рэктыфікацыі. Некаторыя азеатропныя сумесі кіпяць пры больш высокай ці больш нізкай, чым іх кампаненты, т-ры. Сустракаюцца ў двайных, шматкампанентных сістэмах. Напр., сумесь 95,57% C2H5OH (t кіп. 78,5 °C) і 4,43% H2O (t кіп. 100 °C) утварае азеатропныя сумесі (t кіп. 78,15 °C).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАЭРЦЫТЫ́ЎНАЯ СІ́ЛА,
напружанасць магн. поля, неабходная для таго, каб звесці да нуля астаткавую намагнічанасць ферамагнетыка (гл.Гістэрэзіс); адна з асн. характарыстык ферамагн. матэрыялаў. Вымяраецца з дапамогай каэрцытыметраў.
Значэнне К.с. вызначаецца фактарамі, якія перашкаджаюць перамагнічванню ўзору; для дадзенага ўзору ў значнай ступені залежыць ад спосабу яго падрыхтоўкі і апрацоўкі, а таксама ад знешніх умоў, напр., т-ры. Па велічыні К.с. адрозніваюць магнітна-мяккія (малая К.с.) і магнітна-цвёрдыя (вялікая К.с.) магнітныя матэрыялы. Найб. велічыню К.с. маюць аднадаменныя ферамагнітныя ўзоры.