вінье́тка
(
упрыгожанне ў выглядзе невялікага малюнка ў пачатку або ў канцы кнігі, раздзела, у альбоме, на лістку паштовай
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
вінье́тка
(
упрыгожанне ў выглядзе невялікага малюнка ў пачатку або ў канцы кнігі, раздзела, у альбоме, на лістку паштовай
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
сурвэ́тка
(
1) невялікі абрус;
2) невялікі кавалак тканіны або
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ЗАЛАТАРО́Ў (
(?—1698),
жывапісец і залатапісец у Маскоўскай дзяржаве. Паходзіў з Беларусі. У канцы 1650-х
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
fold2
1. згіна́ць, склада́ць, скла́дваць (паперу, адзенне
fold one’s arms скла́сці ру́кі на грудзя́х
2. склада́цца; скла́двацца;
3. заго́ртваць;
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
сгреба́ть
1. (граблями) зграба́ць;
сгреба́ть се́но зграба́ць се́на;
2. (собирать в место) зго́ртваць;
сгреба́ть бума́ги зго́ртваць
3. (сбрасывать) зграба́ць, скіда́ць;
сгреба́ть снег с кры́ши зграба́ць (скіда́ць) снег з да́ху;
4. (неуклюже обхватывать)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ты́гель
(
1) пасудзіна з вогнетрывалага матэрыялу для плаўкі, варкі, нагрэву розных матэрыялаў;
2) масіўная металічная пліта друкарскіх машын для прыціскання
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аб’я́ва
1. (паведамленне) Bekánntmachung
2. (напісаная на
рэкла́мная аб’я́ва Wérbeanzeige
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зліпа́цца, ‑аецца;
1. Злучацца адзін з адным, прыліпаць адзін да аднаго.
2. Закрывацца, заплюшчвацца ад вялікага жадання спаць (пра вочы, павекі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бланк, ‑а,
Ліст
[Фр. blanc — белы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камячы́ць, ‑мячу, ‑мечыш, ‑мечыць і каме́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Рабіць камякі, ляпіць што‑н. з чаго‑н. мяккага, рыхлага.
2. Сціскаць у камяк, мяць (звычайна пры хваляванні, перажыванні).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)