Verbum

анлайнавы слоўнік

расчэ́сванне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчэсваць ¹ — расчасаць ¹.

расчэ́сванне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчэсваць ² — расчасаць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ско́лванне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сколваць ¹ — скалоць ¹.

ско́лванне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сколваць ² — скалоць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. сцягваць — сцягнуць (у 1–4, 7–9 і 13 знач.); дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. сцягвацца — сцягнуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счэ́сванне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. счэсваць ¹ — счасаць ¹.

счэ́сванне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. счэсваць ² — счасаць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбагачэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узбагачаць — узбагаціць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. узбагачацца — узбагаціцца. Абмен вопытам — надзейны сродак узаемнага ўзбагачэння. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уто́чванне ¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уточваць ¹ — утачыць ¹.

уто́чванне ², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уточваць ² — утачыць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВУЧЭ́ННІ (ваен.),

адзін з асн. спосабаў баявой падрыхтоўкі войск (авіяцыі, флоту), камандзіраў і штабоў аб’яднанняў, злучэнняў (часцей) розных відаў узбр. сіл, а таксама органаў тылу і спец. войск да вядзення ваен. дзеянняў. Праводзяцца з мэтай вырашэння розных задач на мясцовасці ва ўмовах, найб. набліжаных да баявых. Паводле маштабу бываюць тактычныя, аператыўныя і стратэгічныя; паводле формы правядзення — вайсковыя (авіяцыйныя, марскія), з баявой стральбой і без баявой стральбы, камандныя, камандна-штабныя, штабныя, тылавыя, доследныя, даследчыя і спецыяльныя; паводле арганізацыі — адна- і двухбаковыя, адна-, двух- і многаступенныя. Гл. таксама Манеўры.

т. 4, с. 297

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Úrsprung m -(e)s, -sprünge пахо́джанне, выто́кі, пача́ткі;

séinem ~(e) nach паво́дле свайго́ пахо́джання;

séinen ~ aus etw. (D) néhmen* пахо́дзіць [выцяка́ць, браць свой пача́так] з чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

геапалі́тыка

[ад гр. ge = Зямля + politike (techne) = уменне кіраваць дзяржавай]

палітычная канцэпцыя, паводле якой палітыка дзяржаў (галоўным чынам знешняя) вызначаецца геаграфічнымі фактарамі (тэрытарыяльным становішчам краіны, прыроднымі рэсурсамі, кліматам і г. д.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

superior² [s(j)u:ˈpɪəriə] adj.

1. ле́пшы; бо́льшы; высакая́касны;

be superior to smth./in smth. быць ле́пшым чым/за што-н.;

They had superior qualities. Яны валодалі цудоўнымі якасцямі.

2. (to) ста́ршы, вышэ́йшы (паводле пасады, чыну і да т.п.)

3. fml ве́рхні, разме́шчаны вышэ́й;

superior planets ве́рхнія плане́ты

♦

rise superior to temptation не паддава́цца спаку́се

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)