чаба́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чабана, належыць чабану. Чабанскія кібіткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чамяры́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чамярыцы, належыць ёй. Чамярычны корань.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарапко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чаранка ​1 (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарнакні́жны, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае дачыненне да чарнакніжжа; звязаны з чараўніцтвам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чатырохскладо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які ў сваёй структуры мае чатыры склады. Чатырохскладовае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

членашко́дніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да членашкодніцтва. Членашкодніцкі ўчынак. Членашкодніцкія дзеянні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чэмпіёнскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чэмпіёна. Чэмпіёнскае званне. Чэмпіёнскі прыз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шасцівуго́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае шэсць вуглоў, у форме шасцівугольніка. Шасцівугольная ратуша.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шасціскладо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які ў сваёй будове мае шэсць складоў. Шасціскладовае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шахра́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шахрая, уласцівы шахраю. Шахрайскі ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)