трапецападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму трапецыі (у 1 знач.). Трапецападобная дэталь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохвуго́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае тры вуглы, у форме трохвугольніка. Трохвугольная прызма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохмато́рны, ‑ая, ‑ае.

З трыма маторамі, які мае тры маторы. Трохматорны самалёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохскладо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які ў сваёй структуры мае тры склады. Трохскладовае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэлья́жны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трэльяжа. Трэльяжная рама. Трэльяжная альтанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэпа́нгавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трэпанга; звязаны з лоўляй трэпангаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэфо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трэфаў. Трэфовая дама. Трэфовая шасцёрка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

туга́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тугаю. Тугайныя лясы. Тугайны зараснік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тузлу́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да тузлуку. Тузлучны засол рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тупавуго́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае тупы вугал, з тупым вуглом. Тупавугольны трохвугольнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)