То́чка 1 ’мядзведка, Gryllotalpa gryllotalpa’ (
То́чка 2 ’кропка’ (
То́чка 3 ’магазін’ (
То́чка 4 ’гайня, зграя сабак, ваўкоў у час цечкі’ (
То́чка 5 ’кружок, які дзеці выкарыстоўваюць пры катанні’ (
То́чка 6 ’вяха, якая забараняе карыстацца дарогай’ (Шат), ’забіты ў дно ракі кол для прывязі рыбацкага чаўна’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
world
1. свет, сусве́т; зямля́, зямны́ шар;
all over the world/the world over ва ўсім све́це;
a world history сусве́тная гісто́рыя;
a journey round the world кругасве́тнае падаро́жжа;
the Old World Стары́ Свет;
the New World Но́вы Свет
2. свет, ца́рства;
the animal world жывёльнае ца́рства;
the lite rary world літарату́рныя ко́лы
3. жыццё (чалавека);
begin the world anew пача́ць но́вае жыццё
4. грама́дства;
the great world, the world of fashion вышэ́йшыя ко́лы;
the world of art артысты́чны свет
♦
be all the world to
be dead to the world нічо́га не заўважа́ць, не рэагава́ць;
come into the world нарадзі́цца, з’яві́цца на свет;
take the world as it is успрыма́ць жыццё такі́м, яко́е яно́ ёсць;
come up/rise/make one’s way in the world зрабі́ць кар’е́ру;
know/see the world мець во́пыт, ве́даць жыццё;
make the best of both worlds мець то́е і друго́е (не трэба выбіраць);
a man/woman of the world асо́ба, яка́я ве́дае свет;
not for all the world ні за што на све́це; ні за які́я гро́шы;
out of this world
a world of troubles бе́зліч кло́патаў;
the world is his oyster пе́рад ім адчы́нены ўсе дзве́ры;
it’s a small world які́ малы свет;
who in the world is he? хто б гэ́та мог быць?;
feel on top of the world быць на вышыні́ шча́сця;
how is the world with you? як ма́ешся?
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
свет, ‑у,
1. Зямля з усім тым, што на ёй існуе; сусвет (у 2 знач.).
2. Тое, што і сусвет (у 1 знач.).
3. Шостая частка сусвету; планета.
4.
5.
6.
7. Кола людзей, аб’яднаных агульнай прафесіяй, прыналежнасцю да якога‑н. асяроддзя і пад.
8. Зямное жыццё ў процілегласць незямному.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
mean
I1) зна́чыць; мець значэ́ньне, азнача́ць (пра сло́вы, зна́кі)
2) мець на ду́мцы
3) мець наме́р; зьбіра́цца; хаце́ць; мець на ўва́зе
4) прызнача́ць (-цца); судзі́ць лёсам
мець наме́ры
1) благі́, нядо́бры, благо́е я́касьці; бе́дны
2) ні́зкага або́ про́стага ста́ну, пахо́джаньня
3) малава́жны, малава́ртасны, сьці́плы
4) убо́гі, бе́дны; ва́рты жа́лю
5) няго́дны, нікчэ́мны; по́длы; ні́зкі; дро́бязны
6) скупы́
7) informal
а) to feel mean — чу́цца пані́жаным, засаро́мленым
б) a mean horse — нату́рысты, нараві́сты конь
в) нездаро́вы
1) сярэ́дні
2) пасрэ́дны, сярэ́дні
2.1) сярэ́дзіна
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ву́ха, ‑а;
1. Орган слыху і раўнавагі ў пазваночных жывёл і чалавека.
2. Знадворная, вонкавая частка гэтага органа ў форме ракавіны вакол вушной адтуліны.
3.
4.
5. Прыстасаванне ў розных прадметах для больш зручнага карыстання (пад’ёму, вешання, пераноскі і інш.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крок, ‑у,
1. Адзін рух нагой уперад, назад або ўбок, а таксама рух адной нагой уперад пры хадзьбе, бегу.
2.
3.
4.
5. Адлегласць паміж ступнямі ног пры хадзьбе як мера даўжыні.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пара́дак, ‑дку,
1. Правільная, наладжаная сістэма размяшчэння чаго‑н.; належны стан чаго‑н.
2. Устаноўлены лад, план, сістэма кіравання.
3. Расклад, распарадак; спосаб.
4. Пэўная паслядоўнасць, устаноўлены ход чаго‑н., чарговасць.
5. Спосаб, метад, правілы ажыццяўлення чаго‑н.
6.
7. Вайсковае пастраенне, строй.
8. Група блізкароднасных сямей у сістэматыцы жывёл і раслін.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плы́сці і плыць, плыву, плывеш, плыве; плывём, плывяце;
1. Перамяшчацца па паверхні вады або ў вадзе, робячы адпаведныя рухі рукамі і нагамі (лапамі, плаўнікамі і пад.).
2. Ехаць на караблі, лодцы і пад.
3.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
працягну́ць, ‑цягну, ‑цягнеш, ‑цягне;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10. Пражыць, праіснаваць некаторы час.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разгарну́ць, ‑гарну, ‑горнеш, ‑горне;
1. Расправіць, расцягнуць што‑н. згорнутае ў даўжыню або шырыню.
2. Вызваліць ад абгорткі; зняць тое, чым было што‑н. загорнута, закрыта.
3. Раскрыць што‑н. складзенае.
4. Выпрастаць, расправіць, развёўшы ў процілеглыя бакі.
5.
6.
7. Зрабіць, арганізаваць што‑н. у шырокіх маштабах.
8. Падрыхтаваць да дзеяння, функцыяніравання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)