зару́піць, ‑піць; безас. зак.

Пачаць рупіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zakrzątnąć się

зак. паклапаціцца, паўвіхацца, пачаць увіхацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zamdlić

зак. пацягнуць на ваніты; пачаць ванітаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

éinleiten vt пачына́ць рабі́ць усту́п;

die Verhándlungen ~ пача́ць перагаво́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ня́цца ’узяцца, схапіцца; пачаць засвойваць’ (Гарэц.), ня́цьца ’стукнуцца; узяцца, схапіцца; набрацца розуму, зразумець, ахапіць розумам’ (Нас.), ня́тысь ’тс’, ня́лося ’дасталася’ (Булг.). Гл. няць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Нарыхтава́ць ’падрыхтаваць’ (Нас., ТСБМ), нарухтава́ць ’тс’ (Гарэц.), нарыхтава́цца ’падрыхтавацца’ (Нас., Сл. ПЗБ), нарухтава́цца ’падрыхтавацца і чакаць толькі моманту, каб пачаць’ (Мядзв.). Гл. рыхтава́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

залосни́ться

1. (начать лосниться) заільсні́цца, пача́ць блішча́ць, заблішча́ць;

2. (засалиться) зашмальцава́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замета́ться​II сов. (начать метаться) пача́ць кі́дацца; (засуетиться) замітусі́цца; (забегать) забе́гаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

занести́сь сов., разг.

1. (загордиться) заганары́цца, пача́ць задава́цца;

2. (увлечься) захапі́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заты́кать​I сов. (начать тыкать I) разг. заты́каць, зато́ркаць, пача́ць ты́каць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)