са́джанцавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да саджанца; вырашчаны з саджанцаў. Саджанцавае дрэва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

драўні́нны, ‑ая, ‑ае.

Атрыманы з дрэва, драўніны. Драўнінная смала. Драўнінны вугаль. Драўнінны спірт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

некляймёны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае на сабе кляйма. Некляймёнае мяса. Некляймёнае дрэва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уру́бак, ‑бка, м.

Разм. Кавалак дрэва ці металу, які ўкладваецца ў высечаную адтуліну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

knotty [ˈnɒti] adj.

1. каржакава́ты, сучкава́ты (пра дрэва)

2. ця́жкі, цяжкі́; заблы́таны;

a knotty problem заблы́таная спра́ва/прабле́ма

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sculpture1 [ˈskʌlptʃə] n. скульпту́ра;

a work of sculpture скульпту́рны твор;

a sculpture in wood скульпту́ра з дрэва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tether2 [ˈteðə] v. прывя́зваць (жывёліну);

He tethered his horse to a tree. Ён прывязаў каня да дрэва.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лаўр, -а і -у, мн. -ы, -аў, м.

1. -а. Паўднёвае вечназялёнае дрэва, пахучае лісце якога ўжыв. як прыправа.

2. -у. Драўніна гэтай расліны.

3. мн. Вянок з лісця гэтага дрэва як сімвал перамогі, узнагароды.

Пажынаць лаўры — атрымліваць прызнанне сваіх дасягненняў.

Спачыць на лаўрах — задаволіцца дасягнутым.

Чужыя лаўры не даюць спакою — аб зайздрасці да чыйго-н. поспеху.

|| прым. лаўро́вы, -ая, -ае.

Л. пах.

Сямейства лаўровых (наз.). Л. вянок.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дуб, -а і -у, мн. дубы́, -о́ў, м.

1. -а. Буйное лісцевае дрэва сямейства букавых з цвёрдай драўнінай і пладамі-жалудамі.

Д. галлё распусціў.

2. -у, толькі адз. Драўніна гэтага дрэва.

Бочка з дубу.

3. -а, перан. Пра высокага, моцнага чалавека або пра неразумнага чалавека (разм.).

|| памянш.ласк. дубо́к, -бка́, мн. -бкі́, -бко́ў, м. (да 1 знач.) і дубо́чак, -чка, мн. -чкі, -чкаў, м. (да 1 знач.).

|| прым. дубо́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Brnbaum m -(e)s, -bäume (і)гру́ша (дрэва)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)