ляската́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. ляскатаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. [З будаўніцтва] далятаў да нас густы гул матораў і ляскатанне жалеза. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засо́лка, ‑і, ДМ ‑лцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. засольваць — засаліць; засол. Засолка агуркоў. // Спосаб, якасць салення. Моцная засолка. Халодная засолка рыжыкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зача́цце, ‑я, н.
Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. зачаць 1; апладненне, пачатак цяжарнасці. О таямніца таямніц — зачацце травінкі кволай, звера, чалавека! Рудкоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малацьба́, ‑ы, ж.
Дзеянне паводле дзеясл. малаціць (у 1 знач.). Пачаць малацьбу. Закончыць малацьбу. // Час, пара, калі малоцяць. Адышлі гарачыя дні малацьбы. Даніленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзылі́нканне, ‑я, н.
Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. дзылінкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Дзесьці на калідоры рассыпаўся вясёлым дзылінканнем школьны званок. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
налічэ́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле дзеясл. налічыць (у 3, 4 знач.).
2. Налічаная сума. Налічэнне за водпуск.
3. Тое, што і налік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нама́зка, ‑і, ДМ ‑зцы, ж.
1. Дзеянне паводле дзеясл. намазаць (у 1, 5 знач.).
2. Спец. Тое, што намазана на чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павелічэ́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. павялічыць, павялічыцца.
2. Вынік такога дзеяння; велічыня, колькасць, на якія што‑н. павялічана. Павелічэнне зарплаты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пага́шаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад пагасіць.
2. у знач. прым. Які спыніў сваё дзеянне, страціў сілу. Пагашаная марка. Пагашаны білет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падгрунто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падгрунтаваць.
2. Тое, што і грунт (у 5 знач.); грунтоўна. Алейная падгрунтоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)