сядзе́нне н.

1. (дзеянне) Sítzen n -s;

2. (тое, на чым сядзяць) Sitz m -es, -e;

адкідно́е сядзе́нне áufklappbarer Sitz, Kláppsitz m;

сядзе́нне ўніта́за Kloséttbrille f -, -n, Klóbrille f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

піса́нне н.

1. (дзеянне) Schréiben n -s;

2. разм. часцей іран. (напісанае) Schréiben n, Schríftstück n -(e)s, -e; Geschréibsel n -s (пагард.);

◊

Свяшчэ́ннае Піса́нне гл. пісьмо: Святое Пісьмо

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пляце́нне н.

1. (дзеянне) Fléchten n -s;

пляце́нне кару́нкаў Klöppeln n -s;

пляце́нне се́так Nétzknüpfen n -s;

2. (выраб) Geflécht n -(e)s, -e, Fléchtwerk n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расцяро́б м.

1. (дзеянне) Ábholzen n -s;

расцяро́б ле́су Hólzeinschlag m -(e)s, -schläge;

2. (месца, дзе раслі лес, кусты) Áushau m -es, -e, Hólzschlag m -(e)s, -schläge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

завя́зка​II ж.

1. (дзеянне) Zúbinden n -s, Zúschnüren n -s; Verknóten n -s;

2. літ., тс. перан. (пачатак):

завя́зка дзе́яння der Knóten der Hándlung; Begínn m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зберажэ́нне н.

1. (дзеянне) Áufbewahrung f -; Erháltung f -; Spáren n -s, Schónung f - (сіл і г. д.);

2. мн.:

зберажэ́нні эк. (грошай) Erspárnisse pl, Spárgelder pl, Spárguthaben n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зару́бка ​1, ‑і, ДМ ‑бцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зарубіць ​1.

зару́бка ​2, ‑і, ДМ ‑бцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зарубіць ​2.

2. Р мн. ‑бак. Метка, знак, зробленыя сякерай, нажом і пад.; засечка. З дапамогай гір і пачка солі зрабілі новую шпалу на бязмене. Свежыя зарубкі, зробленыя напільнікам, паказвалі кілаграмы. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гравіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. гравіраваць.

2. Рысунак або надпіс, выразаны на чым‑н. Ваза з гравіроўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́цераб, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле дзеясл. выцерабіць (у 1 знач.).

2. Разм. Выцерабленае месца. За агароджаю пачыналася іржышча на лясным выцерабе. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галёканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. галёкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Восеньскімі раніцамі хвойнік напаўняўся вясёлым гоманам і галёканнем дзяцей. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)