уе́сціся 1, уесца; уядуцца;
1. Глыбока пранікнуць, упіцца ў што‑н. (пра фарбу, пыл і пад.).
2. Урэзацца, упіцца; угрызціся.
3.
•••
уе́сціся 2, уемся, уясіся, уесца; уядзімся, уясцеся, уядуцца,
1. Прывыкнуць да якой‑н. стравы, корму; пачаць добра есці.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шанава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
1.
2.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
stamp
1) ту́паць
2) адбіва́ць, урэ́зваць
3) абіва́ць
4) выбіва́ць узо́ры, на́дпісы
5) ста́віць пяча́тку; штэмплява́ць
6) накле́йваць ма́рку (на ліст)
2.1) пашто́вая ма́рка
2) штэ́мпель -я
3) ту́пат -у
4) адбі́так -ку
5) тып, скла́д -у
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
áufnehmen
1) падыма́ць
2) прыма́ць, сустрака́ць (гасцей)
3) здыма́ць, фатаграфава́ць
4) успрыма́ць
5) зноў пача́ць (працу)
6) прыма́ць (у арганізацыю
in den Spíelplan ~ уключа́ць у рэпертуа́р
7) прыма́ць (справу)
8) змяшча́ць, умяшча́ць, паглына́ць;
das kann mein Gedächtnis nicht ~ мая́
9) пазыча́ць
10) запі́сваць (на стужку)
11) устанаві́ць су́вязь;
die Spur ~ натра́піць на след;
ein Protokóll ~ скла́сці пратако́л;
die Verbíndung ~ устанаві́ць су́вязь
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
до́брый
до́брые глаза́ до́брыя во́чы;
до́брое де́ло до́брая спра́ва;
до́брые изве́стия до́брыя ве́сткі;
до́брый знако́мый до́бры знаёмы;
лю́ди до́брые
оста́вить о себе́ до́брую па́мять
до́брое у́тро до́брай ра́ніцы;
до́брый день до́бры дзень;
до́брой но́чи дабра́нач, до́брай но́чы;
бюро́ до́брых услу́г бюро́ до́брых паслу́г;
◊
лю́ди до́брой во́ли лю́дзі до́брай во́лі;
будь добр будзь ла́ска́вы, зрабі́ ла́ску;
бу́дьте добры́ бу́дзьце ла́ска́вы, зрабі́це ла́ску;
чего́ до́брого чаго́ до́брага;
до́брый ге́ний до́бры ге́ній;
в до́брый час у до́бры час.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыпа́сці, ‑паду́, ‑падзе́ш, ‑падзе́; ‑падзём, ‑падзяце́;
1. Нізка нахіліцца, апусціцца да чаго‑н.
2. Прыціснуцца да каго‑, чаго‑н.
3.
4.
5.
прыпасці́, ‑пасу́, ‑пасе́ш, ‑пасе́; ‑пасём, ‑пасяце́;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛУЖА́НІН (Максім) (
Тв.:
Вярнуся ветрам: Лірыка, гумар, сатыра.
Літ.:
Арочка М. Беларуская савецкая паэма.
Яго ж. Саюз часу і майстэрства.
Бечык
Кісялёў Г. Крокі // Полымя. 1984. № 11;
Гніламёдаў У. Натхненне і майстэрства: Творчасць М.Лужаніна // Роднае слова. 1998. № 5.
У.В.Гніламёдаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адбі́ць, адаб’ю, адаб’еш, адаб’е; адаб’ём, адаб’яце;
1. Ударамі адкалоць, адшчапіць, адарваць, адкрышыць (частку цэлага або што‑н. прымацаванае).
2. Сустрэчным ударам адкінуць.
3. Сілаю, з боем адабраць каго‑, што‑н., вярнуць захопленае.
4.
5. Прымусіць баяцца што‑н. рабіць, знішчыць, адабраць (ахвоту, жаданне,
6. Адкінуць у адваротным кірунку (прамені, гук і пад.).
7. Адлюстраваць што‑н. на сваёй гладкай, бліскучай паверхні.
8. Выявіць, даць вонкавае праяўленне (пачуццям, стану і пад.).
9. Выстукаць рытмічнымі ўдарамі.
10. Ударам (ударамі) пашкодзіць што‑н., зрабіць балючым.
11. Завастрыць лязо касы, б’ючы малатком.
12. Аддзяліць, перагарадзіўшы.
13. Правесці лінію ударам вяроўкі або шнура.
14. Пабіць (расліны, пасевы).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́ля, ‑і,
1.
2. Лёс, становішча.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кало́на, ‑ы,
1. Частка архітэктурнага збудавання ў выглядзе высокага слупа, якая з’яўляецца апорай франтонаў, унутраных частак будынка.
2. У вайсковай справе — строй, глыбіня якога большая за яго шырыню або роўная ёй; такі парадак пастраення войск, пры якім падраздзяленні знаходзяцца або рухаюцца адно за адным на пэўнай дыстанцыі.
3. Рад лічбаў, слоў, размешчаных па вертыкалі.
4. Назва апаратаў цыліндрычнай формы.
•••
[Фр. collonne.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)