дзе́йнік, ‑а,
Галоўны член сказа, граматычна не залежны ад іншых членаў, характарыстыка якога (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзе́йнік, ‑а,
Галоўны член сказа, граматычна не залежны ад іншых членаў, характарыстыка якога (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапла́та, ‑ы,
1.
2. Дадатковая плата.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
знясі́ленне, ‑я,
1.
2. Стан крайняй стомленасці, поўнай страты сіл.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зрушэ́нне, ‑я,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́варка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выдзяле́нне, ‑я,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пас, ‑у,
1.
2. Месца, дзе пасуць жывёлу; паша.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпрацо́ўка, ‑і,
1.
2. Тое, што выпрацавана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аздабле́нне, ‑я,
1.
2. Тое, што ўпрыгожвае каго‑, што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адклада́нне, ‑я,
1.
2. Тое, што і адклады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)