schwébend
1) які́ луна́е; які́ лётае; які́ вісі́ць у паве́тры
2) нявы́рашаны (аб пытанні); незако́нчаны (
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schwébend
1) які́ луна́е; які́ лётае; які́ вісі́ць у паве́тры
2) нявы́рашаны (аб пытанні); незако́нчаны (
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адзі́нкавы, ‑ая, ‑ае.
1. Які сустракаецца не групай, не ў мностве, а ў выглядзе паасобных адзінак.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
-біёз
(
другая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «жыццё», «жыццёвы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інцыстава́нне
(ад ін- + цыста)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лакта́цыя
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
латэнсіфіка́цыя
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мікраэвалю́цыя
(ад мікра + эвалюцыя)
эвалюцыйны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
седыментагене́з
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фермента́цыя
(
біяхімічны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Пахатрава́ць ’патынкаваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)