бяля́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Не зусім
2. З светла-русымі валасамі; светлагаловы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяля́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Не зусім
2. З светла-русымі валасамі; светлагаловы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
альбе́да
(
велічыня, якая характарызуе здольнасць паверхні якога
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бу́лка
(
1) невялікі хлеб з пшанічнай мукі;
2) тое, што і бохан.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гейзеры́т
(
мінерал,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
канды́да
(
сумчаты грыб падкласа геміаскаміцэтаў, які развіваецца ў глебе, вадаёмах, на раслінах, харчовых прадуктах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ляўка́с
(
мелавы грунт на жывёльным або рыбным клеі, які выкарыстоўваўся ў іканапісе і ўжываецца ў дэкаратыўна-прыкладным мастацтве.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мірабілі́т
(ад
мінерал класа сульфідаў, гідрат сернакіслага натрыю,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
плуто́ній
(
штучна атрыманы радыеактыўны хімічны элемент, серабрыста-
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ура́н
(
радыеактыўны хімічны элемент, серабрыста-
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
borowik
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)