небеспаспяхо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае некаторы поспех; даволі паспяховы. Небеспаспяховае старанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́гус, ‑а, м.

Тытул эфіопскіх цароў. // Асоба, якая мае гэты тытул.

[Эфіоп. Negus Negesti — цар цароў.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нелікві́дны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да неліквіда. Неліквіднае абсталяванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непа́льскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да непальцаў, Непала. Непальская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непапуля́рны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае папулярнасць шырокага прызнання. Непапулярны твор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

несалі́дны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае саліднасці. Несалідны чалавек. Несалідны ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўспрыма́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае імунітэт да якой‑н. хваробы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нехадавы́, ‑ая, ‑ое.

Разм. Які не мае пастаяннага попыту. Нехадавы тавар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неэфекты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае, не дае эфекту. Неэфектыўны спосаб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няго́рды, ‑ая, ‑ае.

Які не мае гордасці; просты, даступны. Нягорды чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)