сшэ́рхласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан сшэрхлага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

убра́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан убранага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

удаўство́, ‑а, н.

Бясшлюбны стан удаўца, удавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упа́дачнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан упадачнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ура́злівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан уразлівага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушчэ́рбнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан ушчэрбнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

це́льнасць, ‑і, ж.

Стан цяжарнасці ў кароў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чэ́зласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан чэзлага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эфеме́рнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан эфемернага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змо́га, -і, ДМ змо́зе, ж.

1. Сіла, здольнасць рабіць што-н. (ужыв. толькі ў некаторых выразах).

Наколькі хопіць змогі.

Не мець змогі падняцца з ложка.

2. Стан моцнай стомленасці, поўнага бяссілля.

Па́даць ад змогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)