Minúte f -, -n хвілі́на, міну́та;

auf die ~ хвілі́на ў хвілі́ну;

éine hálbe ~ паўхвілі́ны;

fünf ~n nach drei пяць хвілі́н чацвёртай;

zehn ~n vor eins без дзесяці́ хвілі́н адна́ (гадзі́на)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

падо́ўжыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што.

1. Зрабіць даўжэйшым, павялічыць у даўжыню. Падоўжыць вуду. Падоўжыць паліто. // Стварыць уражанне большай даўжыні, чым яна ёсць на самай справе.

2. Зрабіць больш працяглым, доўгім. Падоўжыць рэйс. Падоўжыць заняткі. □ Няхай хвіліна, што прыйшла сягоння, Падоўжыць дзень намераў і здзяйсненняў! Лось.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забыццё ср.

1. (действие) забве́ние;

2. (состояние) забытьё; забве́ние;

хвілі́на ~цця́ прайшла́ — мину́та забытья́ (забве́ния) прошла́;

ляжа́ць у ~цці́ — лежа́ть в забытьи́;

◊ адда́ць ~ццю́ — преда́ть забве́нию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Sekúnde f -, -n секу́нда, хвілі́на;

in einer ~ bin ich wíeder da праз хвілі́ну я зноў бу́ду тут

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

minute

I [ˈmɪnət]

1.

n.

1) хвілі́на f.; часі́на f.; часі́нка f.

for one minute — на часі́нку

in a minute — за хвілі́ну

on the minute — пунктуа́льна, хвілі́на ў хвілі́ну

2) Astron., Math. міну́та, 1/60 гра́дуса

2.

v.t.

1) засяка́ць час

2) накі́дваць, запі́сваць

3) піса́ць пратако́л (схо́ду)

•

- minutes

- up to the minute

II [maɪˈnu:t]

adj.

1) мале́нечкі, мале́нькі

2) дакла́дны, дэта́льны, падрабя́зны (пра інфарма́цыю)

3) малава́жны, нязна́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

m =

1. Meter – метр

2. Minute – мінута, хвіліна

3. Mehrwert – дадатковая вартасць

4. Milli – мілі(у складаных словах)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rozstrzygający

rozstrzygając|y

рашаючы, вырашальны;

~y moment — вырашальны (рашаючы) момант;

~a chwila — рашаючая хвіліна;

~y głos — вырашальны (рашаючы) голас

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

наўцёкі, прысл.

Бягом, уцякаючы ад каго‑, чаго‑н. Калі Лабановіч паказаўся ў кухні, .. [вучні] кінуліся наўцёкі. Колас. Яшчэ хвіліна, і малады алень адскочыў убок, потым павярнуўся і кінуўся раптам наўцёкі. В. Вольскі. Дзяўчаткі зарагаталі і, падхапіўшы пад рукі сваю меншую сяброўку, пабеглі наўцёкі. Чорны. / у знач. вык. [Алеська:] — Не паспеў падысці да абгарэлай сасны.., а нехта як выскачыць з лесу ды як запляскае. Я — наўцёкі. Ігнаценка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Glóckenschlag m -(e)s, -schläge

1) удар звана́

2) бой гадзі́нніка;

er kommt mit dem ~ ён прыхо́дзіць хвілі́на ў хвілі́ну

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

назло́,

1. прысл. Наперакор, з намерам раззлаваць. Рабіць назло каму‑н. □ Час, як назло, ішоў вельмі марудна, хвіліна здавалася цэлай гадзінай. Рунец.

2. прыназ. з Д. Спалучэнне з прыназ. «назло» выражае ўступальныя адносіны: ужываецца пры ўказанні на асобу ці паняцце, наперакор якім што‑н. робіцца, адбываецца. Дужэем назло ворагу. Выжыў назло самой смерці. □ Я адчуваю: нехта трэці Нядаўняй радасці назло І скразнякі прынёс, і вецер У наша роднае жытло. Тармола.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)