прасмяя́ць, ‑смяю, ‑смяеш, ‑смяе; ‑смяём, ‑смеяце; зак., каго-што.
Учыніць насмешку над кім‑, чым‑н.; абсмяяць. Майго сына .. прасмяялі, нейкія кепікі строяць. Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
панарабля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., чаго.
1. Нарабіць, вырабіць вялікую колькасць чаго‑н.
2. і без дап. Разм. Учыніць многа чаго‑н. (звычайна непрыемнага, дрэннага).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
правіні́цца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.
Зрабіць, учыніць якую‑н. правіннасць. Якраз у той дзень, як нам трэба было выпускаць чарговы нумар газеты, Люся правінілася. Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dopuścić się
зак. czego учыніць; здзейсніць;
dopuścić się zbrodni — зрабіць (учыніць, здзейсніць) злачынства
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
popełnić
зак. зрабіць, учыніць;
popełnić samobójstwo — учыніць самазабойства; зрабіць сабе смерць;
popełnić błąd — зрабіць памылку;
popełnić przestępstwo — учыніць (здзейсніць; зрабіць) злачынства
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
распра́віцца¹, -пра́ўлюся, -пра́вішся, -пра́віцца; зак.
1. з кім. Учыніць расправу над кім-н., жорстка пакараць каго-н.
Р. са злачынцамі.
2. перан., з кім-чым. Управіцца з чым-н., паспець скончыць што-н. (разм.).
Р. з сенам.
|| незак. распраўля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Skandál m -s, -e сканда́л;
~ schlágen* учыні́ць сканда́л [сва́рку]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
падстро́іць, -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены; зак., што.
1. Тое, што і настроіць (у 2 знач.).
П. гітару пад раяль.
2. Тайком учыніць што-н. (разм.).
П. штуку.
|| незак. падстро́йваць, -аю, -аеш, -ае.
|| звар. падстро́іцца, -о́юся, -о́ішся, -о́іцца (да 1 знач.); незак. падстро́йвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
укаці́ць, укачу́, уко́ціш, уко́ціць; уко́чаны; зак.
1. што ў што. Коцячы, упхнуць.
У. калёсы ў гумно.
2. перан., што каму. Зрабіць, учыніць што-н. непрыемнае (разм.).
У. вымову прагульшчыку (аб’явіць у загадзе).
3. Уехаць куды-н. (разм.).
У. у двор на кані.
|| незак. уко́чваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
учыня́цца
1. гл. учыніцца;
2. (зал. стан да учыняць, учыніць) vollführt* [getán, verübt,begángen] wérden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)