mixer

[ˈmɪksər]

n.

1) мяша́лка f., мі́ксэр -а m.

2) a good mixer — тава́рыскі чалаве́к

3) мінэра́льная вада́, сок да алькаго́льнага напо́ю

•

- cement mixer

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

◎ По́д’ездзень ’ліслівец’, ’той, хто ўмешваецца не ў сваю справу’ (Нас.). Конфіксальнае ўтварэнне з экспрэсіяй непахвальнасці ад ездзіць (гл.), прыстаўка под- гут мае значэнне набліжэння з напрамкам знізу ўверх. Распаўсюджаны тып словаўтварэння для абазначэння лісліўца або сапраўды прыхільнага чалавека, хітрых паводзінаў: пад‑/под‑ + дзеяслоў руху, параўн. падʼехаць ’паддобрыцца да каго-небудзь’ (Нас., Юрч. Вытв.) < ехаць; пад‑ бегі ’хітрае абыходжанне’ (Байк. і Некр.) < бегаць; падходлівы ’таварыскі’ (ЛА, 3) < хадзіць; падлізнік ’падыходны чалавек’ (Юрч. СНЛ) < лазіць; параўн. яшчэ рус. подкатиться ’падлізацца’ < катиться.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

geséllig a ве́тлівы; тавары́скі, гаваркі́;

ein ~er Ábend, ~es Beisámmensein вечары́на; сустрэ́ча ў ко́ле сябро́ў;

ein ~es Wésen тавары́ская нату́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

towarzyski

towarzysk|i

1. таварыскі, дружны, кампанейскі;

mecz ~i — спарт.. сяброўскі матч; сяброўская сустрэча;

rozmowa ~a — сяброўская размова;

2. таварыскі, які адносіцца да кампаніі (грамадства);

gry ~ie — гульні для забавы ў кампаніі;

3. статкавы (пра звяроў);

kronika ~a — свецкая хроніка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Сво́йскі ‘не дзікі, выгадаваны ці прыручаны чалавекам (пра жывёл, птушак, расліны), ‘прыязны, знаёмы, таварыскі’ (ТСБМ, Нас., Ласт., Др.-Падб., Байк. і Некр., Ян., Варл., Сл. ПЗБ, ТС), сюды ж сво́йсклівы ‘рахманы’ (Сл. ПЗБ). Укр. сві́йський ‘хатні, прыручаны’, рус. сво́йский ‘свой, дружалюбны, фамільярны’, польск. swojski ‘свой, не чужы, звычайны’, ‘хатні, прыручаны’, славац. svojsky ‘свой, родны, не чужы’, серб.-харв. svȏjski ‘свой’, балг. сво́йски ‘дружалюбны, фамільярны’. Прасл. *svojъskъ ад *svojь ‘свой’ з прыметнікавым суф. ‑ъsk‑; першаснае значэнне ‘свой, не чужы’. У беларускай, украінскай і польскай мовах семантычная інавацыя ‘хатні, прыручаны’ (аб жывёлах).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Заба́ва ’пацеха’. Рус., укр. заба́ва ’тс’, польск. zabawa ’тс’, ’таварыскі сход з мэтай забавы’, в.-луж. zabawa ’пацеха’, чэш., славац. zábava ’пацеха, сход’, славен. zabava ’перашкода’, ’забава’, серб.-харв. за́бава, за̑бава ’забава; прадмет, які дае пацеху’, уст. ’цяжкасць’, балг. заба́ва ’спазненне; пацеха’, макед. забава ’пацеха’. Ст.-рус. забава ’затрымка; справа; пацеха’ (XVII ст.). Прасл. імя zabava ўтворана ад дзеяслова zabaviti(sę) з дапамогай тэматычнага (асноваўтвараючага) ‑а‑, якое потым ператварылася ў канчатак. Дзеяслоў узнік у выніку прэфіксацыіі *za‑ + baviti + sę; гл. бавіцца 1. Параўн. Мельнічук, Этимология, 1967, 62–63.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

brotherly

[ˈbrʌðərli]

1.

adj.

1) бра́тні; братэ́рскі

brotherly affection — бра́тняя любо́ў, бра́тняе пачуцьцё

2) бра́цкі; шчы́ры, тава́рыскі, сябро́ўскі

in a brotherly way — па-бра́цку, шчы́ра, па-сябро́ўску

2.

adv.

па-бра́цку, шчы́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

счапі́цца, счаплю́ся, счэ́пішся, счэ́піцца; зак.

1. чым і без дап. Змацавацца, злучыцца пры зачэпліванні, прычэпліванні. Шасцярні счапіліся. // Выпадкова зачапіцца адзін за аднаго. Лапы елак счапіліся адна з адною. // Разм. Злучыцца, сплёўшыся (пра рукі, пальцы). Пальцы счапіліся — не разнімеш.

2. перан. Злучыцца ў адно цэлае, увайсці ва ўзаемасувязь.

3. Разм. Схапіцца ў бойцы. [Андрэй] счапіўся з .. [наглядчыкамі] і біў іх рукамі і нагамі, раскідваў, як мядзведзь. Машара. // Пачаць сварыцца, лаяцца з кім‑н. [Картыжова] тут усе любяць. І таварыскі, і харошы. І робіць добра, і настырны, не пабаіцца нават з начальствам счапіцца. Чыгрынаў. Аўтобус яшчэ стаяў ля ганка, і з яго даляталі два моцныя галасы: шафёр і кантралёр счапіліся ў сварцы... Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áufgeschlossen a

1) адкры́ты, тавары́скі

2) заціка́ўлены;

j-m, éiner Sáche (D) [für j-n, für etw.] ~ sein ста́віцца да каго́-н., [да чаго́-н.] з адкры́тай душо́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

social

[ˈsoʊʃəl]

1.

adj.

1) грама́дзкі; сацыя́льны

social insurance — сацыя́льнае страхава́ньне

social problems — сацыя́льныя прабле́мы

2) тавары́скі

a social club — клюб для тавары́скіх мэ́таў

She has a social nature — Яна́ ма́е тавары́скую нату́ру

3) сацыялісты́чны

2.

n.

сябро́ўская збо́рка, вечары́на f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)