уда́лы, -ая, -ае.

1. Які завяршаецца ўдачай; удачны, паспяховы.

Удалая паездка.

2. Вельмі добры, які адпавядае патрабаванням; правільны.

Выбраць у. ход.

3. Здатны на ўсё; спрытны, умелы.

Удалая гаспадыня.

4. Смелы, адважны; хвацкі.

У. хлопец.

|| наз. уда́ласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дападкі́, ‑ая, ‑ое.

Абл. Дасціпны, спрытны; пранырлівы. [Зося з Рыгорам] бачылі, як дападкія вароны старанна рэвізавалі праложаную баразну. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dexterous

[ˈdekstərəs]

adj.

спра́ўны, спры́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

agile [ˈædʒaɪl] adj. бо́рзды; жва́вы; спры́тны; шпа́ркі; уві́шны;

an agile mind жывы́ ро́зум

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spryciarz

м. спрытнюга, спрытны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sprytny

спрытны; кемлівы; кемны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gracki

уст. спрытны; зухаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

chwacki

бравы; спрытны; паваротлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wprawny

спрытны; умелы; дасведчаны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прадпрыма́льны unternéhmungslustig; unternéhmerisch (ініцыятыўны); fíndig (спрытны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)