зласьлі́вы, грубія́нскі; раздражнёны; бурклі́вы, сварлі́вы, незадаво́лены, капры́зны (і пра дзіця́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Клу́нда ’хто сварлівы, бурклівы’ (Сл. паўн.-зах.). Магчыма, экспрэсіўнае ўтварэнне з суфіксам ‑да і назалізацыяй каранёвага вакалізму. Параўн. рус.шлёнда ад шляться. Тады шунда ад клуціць (< польск.kłócić). Параўн. клутня (гл.) таго ж паходжання.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рагаза́1 ’усе рэчы, што не прылягаюць шчыльна адна да адной’, ’сукаватая палка, ламачына, сук’, ’беспарадак’ (Нас., Гарэц., Бяльк.), ’рагаццё’ (Юрч.), ’няўмека’ (Сцяшк. Сл.), раго́зіна ’сукаватая палка’ (Сцяшк.), раго́за ’нешта калючае, зачэпістае’, ’сварлівы чалавек’ (КЭС), рагазу́лька ’раскірака’, ’нешта раздвоенае’ (Гарэц.), рагазю́лі: вілакі нейкія, як рагазюлі, стаяць у вачах (Наша слова, 1992, 19 лют.), ст.-бел.рагоза ’дрэнны чалавек’ (Баркулабаўскі летапіс), сюды ж рагазіць ’перашкаджаць’ (Гарэц.), рус.дыял.ра́гоза́ ’раздор’, ’сварлівы чалавек’, ра́гози́ть ’балбатаць, хлусіць, мітусіцца ўпустую’, ст.-рус.рагоза ’сварка’, рагозьнъ ’сварлівы’, рогозити ся ’абурацца’, Фасмер збліжае з серб.-ц.-слав.рогал̑евати ’непакоіць’, славен.regetáti ’квакаць’, ’трашчаць’, лат.rēdzêt ’гневацца’ (Фасмер, 3, 429). Бязлай (3, 144–145) узводзіць да *rag‑, што са змененым вакалізмам выступае ў *rog‑ (рагатаць) і reg‑ (гл. рыгаць). Гл. таксама Сной, 599. Няпэўна; для некаторых слоў нельга выключыць сувязь з рог1 (гл.) на базе метафарычнага пераносу па форме рэаліі.
Рагаза́2 ’рагоз’ (Мат. Гом.), ragozá (Арх. Федар.). Гл. рагоз.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ill-natured
[,ɪlˈneɪtʃərd]
adj.
з дрэ́нным хара́ктарам; зло́сны, зласьлі́вы, сварлі́вы
ill-natured gossip — зло́сная плётка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ill-conditioned
[,ɪlkənˈdɪʃənd]
adj.
1) з дрэ́ннай нату́рай, дрэ́нным хара́ктарам, сварлі́вы
2) у дрэ́нным ста́не, няспра́ўны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
contentious
[kənˈtenʃəs]
adj.
1) сварлі́вы, зва́длівы
2) по́ўны спрэ́чак, заўзя́тасьці; задзі́рлівы
a contentious campaign — заўзя́тая кампа́нія
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
curst
[kɜ:rst]1.
adj.
1) пракля́ты
2) сварлі́вы, неапанава́ны
2.
v., p.t. and p.p. of curse
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
disagreeable
[,dɪsəˈgri:əbəl]
adj.
1) не да сма́ку, непрые́мны, нясьце́рпны
2) не ў гумо́ры, злы, дражлі́вы, сварлі́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Спрэ́чка ‘спаборніцтва на словах, дыскусія’ (ТСБМ, Нас., Касп., Байк. і Некр.), спрэ́чны ‘сварлівы’ (Сл. ПЗБ), дзеясловы спрача́цца (ТСБМ), дыял.спрэча́цца (ТС). З польск.sprzeczka ‘тс’ (Кюнэ, Poln., 99 з літ-рай). Сюды ж утворанае на аснове беларускага слова спрэ́ка ‘тс’ (Нас.). Далей гл. прэч.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
rowdy
[ˈraʊdi]1.
n., pl. -dies
задзіра́ка, задзі́ра -ы m., сварлі́вец -ўца m.
2.
adj.
грубія́нскі, сварлі́вы, задзі́рлівы, задзі́рысты
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)