invoice [ˈɪnvɔɪs] n. econ. факту́ра; накладна́я; раху́нак
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
асабо́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які ўласцівы пэўнай асобе; які мае дачыненне да пэўнай асобы.
2. Які выражае граматычную катэгорыю асобы. Асабовыя канчаткі дзеяслова. Асабовыя займеннікі.
•••
Асабовая справа гл. справа.
Асабовы рахунак гл. рахунак.
Асабовы склад гл. склад 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэбетава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што.
Занесці (заносіць) у дэбет. Дэбетаваць рахунак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сальдава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак. і незак., што.
Спец. Вызначыць (вызначаць) сальда. Сальдаваць рахунак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выніко́вы
1. результа́тный;
в. раху́нак — результа́тный счёт;
2. результати́вный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
savings account [ˈseɪvɪŋzəˌkaʊnt] n. раху́нак (у ашчадным банку)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
БЕЗНАЯ́ЎНЫ РАЗЛІ́К,
разлік без удзелу наяўных грошай — шляхам пераводу (пераліку) пэўнай сумы з рахунку плацельшчыка на рахунак крэдытора ў крэдытных установах ці шляхам заліку ўзаемных патрабаванняў. У нац. абароце выконваецца: плацежнымі патрабаваннямі, даручэннямі, патрабаваннямі-даручэннямі, чэкамі, акрэдытывамі, вэксалямі, інкасавымі даручэннямі. Найчасцей безнаяўныя разлікі звязаны з інкасаўскімі аперацыямі банкаў, калі банк паводле даручэння свайго кліента і на аснове разліковых дакументаў атрымлівае грашовыя сродкі, якія належаць гэтаму кліенту, ад інш. суб’ектаў гаспадарання і залічвае іх на рахунак атрымальніка (кліента). Плацяжы па безнаяўных разліках ажыццяўляюцца: пасля адгрузкі (водпуску) прадукцыі, выканання работ, аказання паслуг ці як папярэдняя аплата на агавораных (устаноўленых) умовах; са згоды плацельшчыка і пры наяўнасці сродкаў на яго рахунку ці крэдыту, прадугледжанага дагаворам. Безнаяўныя разлікі выкарыстоўваюцца і ў міжнар. эканам. адносінах.
Г.І.Краўцова.
т. 2, с. 374
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
акты́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзейны, энергічны; проціл. пасіўны. Актыўны член прафсаюза. □ Мэта савецкіх літаратараў адна — быць актыўнымі прапагандыстамі ідэй камуністычнай партыі. «Звязда».
2. Які хутка развіваецца. Актыўны працэс у лёгкіх.
•••
Актыўнае выбарчае права гл. права.
Актыўны рахунак гл. рахунак.
Актыўны баланс гл. баланс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выніко́вы, ‑ая, ‑ае.
1. З падагульненымі вынікамі, паказчыкамі. Выніковы рахунак.
2. Які даў добрыя вынікі; рэзультатыўны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інка́са, нескл., н.
Аперацыя атрымання грошай банкам па даручэнню даверніка і залічэнне іх на яго банкаўскі рахунак.
[Іт. incasso.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)