1.што. Замацаваць што‑н. у выкапанай яме, паглыбленні. Стары .. не перашкаджаў жончыным намерам укапаць слупкі і выкапаць ямы.Янкоўскі.Месца пад хату .. [Мітрафан] доўга не выбіраў. Агледзеў млынарышча .. І, каб не раздумваць, тут жа ўкапаў першую штандарыну.Ракітны.
2.(пераважназадмоўем «не»). Змагчы ўскапаць што‑н. Зямля такая мёрзлая, што не ўкапаеш. □ Пачалі мы кусты на полі высякаць, карчаваць. А дзёран узяўся — не ўкапаць, не ўараць.Місько.
3.што і чаго. Разм. Накапа́ць, выкапаць невялікую колькасць чаго‑н. Застаўшыся зноў адзін, .. [Алесь] пакуль што нічога не робіць — не крышыць зелля свінням, не ідзе ўкапаць бульбы, а сядзіць у хаце.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sínnen*vi
1) ду́маць, разду́мваць, заду́мваць;
gesónnen sein (zu + inf) мець наме́р (што-н. зрабіць);
ich bin nicht gesónnen náchzugeben* не збіра́юся ўступа́ць
2) (auf A) заду́мваць, наду́мваць, прыду́мваць (помсту і г.д.);
Míttel und Wége ~ шука́ць сро́дкі і шляхі́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
reflect[rɪˈflekt]v.
1. (in) адлюстро́ўваць; адлюстро́ўвацца (таксама перан.);
His emotions were reflected in his face. Усе яго пачуцці адлюстроўваліся на яго твары.
2. адбіва́ць; адбіва́цца (пра святло, гук і да т.п.);
White clothes are cooler because they reflect the heat. Белае адзенне больш ахаладжальнае, таму што яно адбівае сонечныя промні.
3. (on/upon) меркава́ць, разду́мваць;
I must reflect upon what you have said. Я павінен падумаць над тым, што ты сказаў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ду́маць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1.пракаго-што, абкім-чым і без дап. Аддавацца роздуму; раздумваць, мысліць. Часта доўга думае стары Яўхім пра сваю дачку і яшчэ мацней яе шкадуе, любіць.Пестрак.Аб чым камандзір думаў так доўга, — цяжка сказаць.Брыль.Доўга думала Ганна і, урэшце, надумалася.Нікановіч.
2.здадан.сказам. Лічыць, меркаваць. [Шкуранкоў:] Думаю, што пры наступнай сустрэчы мы лепш зразумеем адзін аднаго.Крапіва.Доўга хварэў пан. Усе думалі, што капцы ўжо яму.Якімовіч.//накаго. Мець падазрэнне, лічыць вінаватым у чым‑н. Думаў на Івана, што ён вінаваты.
3.зінф. Мець намер, збірацца што‑н. рабіць. Хоць у маткі і жылося .. [Аўгінні] нялёгка, але варочацца да Васіля яна не думала.Колас.[Страмілін:] Я думаю паставіць даклад галоўнага інжынера на парткоме.Крапіва.
4.абкім-чым, пракаго-што. Клапаціцца, турбавацца. Думаць аб бацьках. □ [Людзі] найбольш думалі пра дзённы свой заработак.Чорны.
•••
А што ты думаеш!гл. ты.
Забыць (і) думацьгл. забыць.
І думаць няма чаго — пра поўную немагчымасць зрабіць што‑н.
І не думай (нават) — пра катэгарычную забарону рабіць што‑н.
Трэба думацьгл. трэба.
Я думаюгл. я.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наско́чыць, ‑скочу, ‑скочыш, ‑скочыць; зак.
1. З ходу, з разгону наткнуцца на каго‑, што‑н. Адна за адной загарэлася некалькі машын, два танкі наскочылі на міны.Мележ.— Не паспеў ты адысці ад нас, як жняярка наскочыла на камень.Кавалёў.//перан. Нечакана сустрэць каго‑, што‑н., натрапіць на каго‑, што‑н. Наскочыць на засаду. □ У любой вёсцы па гэты бок шашы можна было наскочыць на фашыстаў.Новікаў.У полі, за балотам, танкі наскочылі на варожую абарону.Шамякін.
2. Раптоўна накінуцца, напасці на каго‑н. [Палікар] адным махам наскочыў на фашыста і грукнуў яго вобземлю.Чорны.Жартачкі будуць дрэнныя, калі раз’юшаны звер наскочыць на чалавека.С. Александровіч.
3. Нечакана з’явіцца (прыехаць, прыйсці і пад.). Калі праз гадзіны дзве наскочылі сюды партызаны — Еўнічы дагаралі.Хадкевіч.Раздумваць доўга не было часу — маглі наскочыць з гарнізона.Шахавец.//перан. Раптоўна ўзнікнуць, пачацца і г. д. (пра вецер, мяцеліцу і пад.). Наскочыў мароз. □ З поўначы сівер наскочыў сухі.Купала.
4.Разм. Хутка надысці, настаць (пра час, пару года). За якіх тыдні паўтара пасля Пятра магло наскочыць жніво.Гартны.
•••
Наскочыла каса на каменьгл. каса.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
brood
[bru:d]1.
n.
1) вы́вадак -ку m. (птушаня́таў), птушаня́ты pl
2)
а) малады́я жывёлы, дзе́ці аднае́ ма́ткі
б) грама́дка, чарада́, чаро́дка f.
a widow with a brood of daughters — удава́ з чаро́дкай дачо́к
3) заво́д -у m.; адбо́рная паро́да
2.
v.t.
1) высе́джваць (кураня́т)
2)
а) ду́маць, разду́мваць
б) выно́шваць (но́выя ідэ́і, по́мсту)
3) ахо́ўваць; трыма́ць пад кры́ламі
3.
v.i.
1) сядзе́ць на я́йках, квакта́ць
2) непако́іцца, клапаці́цца; перажыва́ць
The boy brooded about his lost dog — Хло́пчык непако́іўся пра згу́бленага саба́ку
•
- brood on
- brood over
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ду́маць
1. dénken*vi, vt (пра каго-н., пра што-н. an A); náchdenken*vi, überlégen vt, éinem Gedánken náchhängen* (раздумваць);