dust​1 [dʌst] n. пыл;

gold dust залатано́сны пясо́к;

a speck of dust пылі́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

здзьму́хаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Дзьмухаючы, скінуць, сагнаць.

З. пыл са стала.

|| незак. здзьму́хваць, -аю, -аеш, -ае.

|| аднакр. здзьму́хнуць, -ну, -неш, -не; -нуты; -ні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крыякані́т

(ад крыя- + гр. konia = пыл)

найдрабнейшыя часцінкі пылу, якія выпадаюць на зямную паверхню з міжземнай прасторы; касмічны пыл.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dust​2 [dʌst] v.

1. сціра́ць пыл (з чаго-н.)

2. пасыпа́ць (чым-н.); пылі́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Накуры́ць ’напыліць’: Накурыў ужо пʼаском аўтобус (свісл., Сцяшк. Сл.), параўн. таксама: аж пыл курыць (ТСБМ). Да курыць ’пускаць дым, куродыміць’, магчыма, пад уплывам польск. kurz ’пыл’ ці kurzyć ’пускаць пыл’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пылі́шча, ‑а, м.

Разм. Вялікі пыл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áufwischen vt выціра́ць, сціра́ць (пыл)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusschütteln vt вытрэ́сваць, выбіва́ць (пыл)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fallout

[ˈfɔlaʊt]

n.

радыёакты́ўныя апа́дкі або́ пыл

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gather dust

зьбіра́ць пыл; быць занядба́ным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)