zaprzyjaźniony
дружалюбны; прыязны;
jestem z nim zaprzyjaźniony — я з ім у сяброўскіх адносінах;
zaprzyjaźniony kraj — дружалюбная краіна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
gesture
[ˈdʒestʃər]
1.
n.
жэст -у m.; ру́хі рук, галавы́ або́ це́ла
friendly gesture — прыя́зны рух, жэст
2.
v.i.
рабіць жэ́сты, ру́хі, жэстыкулява́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
cordial
[ˈkɔrdʒəl]
1.
adj.
1) сардэ́чны, шчы́ры, прыя́зны, цёплы
2) узмацня́льны, які́ стымулю́е
2.
n.
1) то́е, што ўзмацня́е або́ стымулю́е
2) лікёр -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
affable
[ˈæfəbəl]
adj.
1) ве́тлы; абыхо́длівы
a very friendly and affable man — ве́льмі прыя́зны й абыхо́длівы чалаве́к
2) прые́мны, даліка́тны
an affable smile — прые́мная ўсьме́шка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пры́кла́дны ’ўзорны, прыстойны, старанны, дбайны; ветлівы’ (Нас., ТСБМ, Марц.; смарг., Сл. ПЗБ), ’звязны, складны’ (ТСБМ). Да прыклада́ць, якое ў сваю чаргу узыходзіць да прасл. *prikladati (гл. прыкла́сці); балг. дыял. прѝкладен ’ласкавы, прыязны, ветлівы, згаворлівы’, серб.-харв. прѝкладан ’суадносны’, укр. прикладни́й ’зручны, які падыходзіць, прыдатны’, дыял. при́кладний ’дакладны’, рус. прикладно́й ’дзелавіты, практычны, кемлівы’. Сюды ж пры́кладка ’выдумка’ (Нас.), з далейшым семантычным развіццём пры́кладна ’складна, звязна’ (Жд.), прікла́дна ’тс’ (Бяльк., Юрч. СНС), прыкла́дна ’складна, красамоўна’ (Яруш., Шат.), прыкло́дна ’старанна, як след; дбайна’ (Марц.) з фанематычнай зменай націскнога.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
sociable
[ˈsoʊʃəbəl]
1.
adj.
тавары́скі, грама́дзкі; сябро́ўскі, прыя́зны
We had a sociable afternoon together — У сябро́ўскіх гу́тарках мы праба́вілі ра́зам ве́чар
2.
n.
сябро́ўскі, тавары́скі ве́чар
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Сво́йскі ‘не дзікі, выгадаваны ці прыручаны чалавекам (пра жывёл, птушак, расліны), ‘прыязны, знаёмы, таварыскі’ (ТСБМ, Нас., Ласт., Др.-Падб., Байк. і Некр., Ян., Варл., Сл. ПЗБ, ТС), сюды ж сво́йсклівы ‘рахманы’ (Сл. ПЗБ). Укр. сві́йський ‘хатні, прыручаны’, рус. сво́йский ‘свой, дружалюбны, фамільярны’, польск. swojski ‘свой, не чужы, звычайны’, ‘хатні, прыручаны’, славац. svojsky ‘свой, родны, не чужы’, серб.-харв. svȏjski ‘свой’, балг. сво́йски ‘дружалюбны, фамільярны’. Прасл. *svojъskъ ад *svojь ‘свой’ з прыметнікавым суф. ‑ъsk‑; першаснае значэнне ‘свой, не чужы’. У беларускай, украінскай і польскай мовах семантычная інавацыя ‘хатні, прыручаны’ (аб жывёлах).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
fréundlich
1. a прыя́зны, ве́тлівы, ла́скавы, дружалю́бны (gegen A, zu D – з кім-н.);
séien Sie so ~! зрабі́це таку́ю ла́ску!
2. adv ве́тліва, прыя́зна, гасці́нна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kindly
[ˈkaɪndli]
1.
adj.
1) прыя́зны; добразычлі́вы, прыхі́льны; ве́тлы
kindly faces — прыя́зныя тва́ры
kindly criticism — прыхі́льная кры́тыка
2) прые́мны; мя́ккі, лаго́дны
2.
adv.
1) прыя́зна, добразычлі́ва
2) ве́тліва; ве́тла
I thank you kindly — шчы́ра дзя́кую вам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
áufmerksam
1. a
1) ува́жлівы;
j-n auf j-n, etw. (A) ~ máchen звярта́ць чыю́-н. ува́гу на каго́-н., што-н.
2) прыя́зны
2. adv ува́жліва; прыя́зна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)