кардо́нны páppen, Papp(e)n-, Karton- [´tɔ̃:-], aus Páppe, aus Kar-tón;
кардо́нны пераплёт Páppband m -(e)s, -bände; Pápp(en)deckel m -s, -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ра́ма
(польск. rama, ад ням. Rahmen)
1) аконны пераплёт з устаўленым шклом і без яго;
2) аправа для ўстаўкі ў яе карцін, партрэтаў, люстраў і інш.;
3) нясучая частка машыны, станіна (напр. веласіпедная р.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
jam1 [dʒæm] n.
1. варэ́нне, джэм;
strawberry jam варэ́нне з клубні́ц
2. зато́р;
a traffic jam даро́жны зато́р
♦
be in a jam infml тра́піць у ця́жкае або́ няёмкае стано́вішча, тра́піць у пераплёт;
jam tomorrow BrE, infml пусты́я абяца́нні
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Пераво́й (пэрэву͡ой), перево́іна ’тс’ (драг., ЛА, 4) ’лазовыя прывязкі саломы да пераплёту страхі’ (маляр., Нікан.), перавоіна ’вітка’ (рэч., ЛА, 4), пэрэвыны́и ’тс’ (Шушк.), пэрэвэ́йнікі ’галінкі хмызняку, якімі перавіваюць калкі плота’ (лун., Шатал.). Укр. переві́к ’распараныя галіны дрэў, якімі звязваюцца бярвенні’, валын. переві́й ’дышаль у плузе’, переві́йнык ’апоўзіны на стозе’, рус. дыял. перево́й ’пераплёт, буча з галін’, перево́йка ’пярэвітка’, польск. przewój ’перавітка, абвіванне’, серб.-харв. пре́вој ’павязка, перавязка, бінт’, славен. prevòj ’пасма валасоў; маток пражы’. Магчыма, прасл. *pervojь. Да пера- і віць (аснова *voi̯‑), параўн. з іншым вакалізмам перавіў ’пярэвітка’ (мсцісл., ЛА, 4) (гл.). Сюды ж перавіўкі ’вітка’ (ЛА, 4), перяві́ўкі, пераві́ўкі, піряві́ўкі ’пярэвітка’ (там жа).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
азяро́д
1. Скразны вецер, пройма (Кар.).
2. Пераплёт на слупах, зроблены з жэрдзя для прасушкі снапоў збожжа, сушэння сена, траў, бульбоўніку; месца, дзе стаіць такое прыстасаванне (БРС).
□ в. Азяроды Мядз. (Лемц. Айк.), ур. Пад азерада́мі каля в. Яскавічы Сал.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Перапона ’тое, што стрымлівае доступ куды-небудзь’ (ТСБМ), ’папярочная планка ў аконнай раме’ (свісл., Шатал.), перапона, пэрэпо́н ’дыяфрагма’ (ваўк., івац., ЛА, 1; ТСБМ), перапона ’тс’ (шчуч., ваўк., Сл. ПЗБ); перапоны ’планкі на капылах саней’ (Сцяшк. Сл.), перапо́нка ’перапона ў вуллі — умацаванне вашчыны ў стаяку’ (лельч., Мат. Гом.); укр. пэ̂рэ̂по́на ’тс’ (Анох.); рус. перепо́на ’плеўка ў целе жывёлы, абалонка ў расліны’, ’пераплёт у раме’, польск. przepona ’перашкода’, ’дыяфрагма’, ’перагародка’, чэш. přepona, славац. prepona ’гіпатэнуза’, славен. prepóna ’перагародка’, серб.-харв. пре̏пона ’перашкода’, ’паха’, прѐпонка ’дыяфрагма’, макед. препон ’перашкода’, ’перагародка’. Да прасл. *per‑ > пера- і pętі > пяць (гл.) з асновай *pon‑ (іншыя ступені: *pьn‑ і *pin‑). Сюды ж перапонка, якое з рус. перепонка < перепона ’скура, абалонка’ (Шанскі-Баброва, 230).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
oprawa
ж.
1. аправа; абрамленне;
oprawa obrazu — рамка карціны;
oprawa książki — пераплёт;
oprawa noża — дзяржанне нажа;
2. афармленне;
oprawa plastyczna (muzyczna) — мастацкае (музычнае) афармленне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
цвёрда прысл., цвёрды
1. fest, hart; steif, starr (пераплёт і г. д.);
цвёрдае це́ла féster Körper, Féstkörper m -s, -;
цвёрды зы́чны фан. hárter Konsonánt;
2. перан. (трывалы) fest, stándhaft; únerschütterlich (непахісны);
цвёрдыя цэ́ны féste Préise;
стаць цвёрдай наго́й fésten Fuß fássen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Páppe f -, -n
1) кардо́н
2) па́пка, тэ́чка; кардо́нны пераплёт
3) толь
4) разм. клей, ка́ша, кле́йстар;
◊
das ist nicht von ~! ≅ гэ́та спра́ва надзе́йная!, гэ́та не жарт!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
opał, ~u
м.
1. паліва, апал;
2. ацяпленне;
do wynajęcia pokój ze światłem i ~em — здаецца ў наём пакой з асвятленнем і ацяпленнем;
3. ~y мн. турботы;
znaleźć się w ~ach — трапіць у пераплёт
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)