scum [skʌm] n.

1. пе́на, на́кіп, шумаві́нне

2. infml агі́дны чалаве́к, мярзо́тнік;

the scum of the earth падо́нкі (грамадства), уся́кі зброд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spume

[spju:m]

1.

n.

пе́на f., шум, на́кіп -у m.

2.

v.i.

пе́ніцца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мы́льны Séifen-, séifig;

мы́льны парашо́к Séifenpulver n -s, -;

мы́льная пе́на Séifenschaum m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Пу́тацца ’шумець, пеніцца’ (іўеў.). Лаўчутэ (Балтизмы, 49), са спасылкай на Вяржбоўскага, выводзіць з літ. putóti ’пеніцца’. Гл. таксама пу́ты ’пена’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

szumowiny

мн.

1. пена, накіп; шум;

2. перан. адкіды грамадства

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

цыбеці́н

(н.-лац. zibethum, ад ар. zabād = пена)

рэчыва з рэзкім пахам мускусу, якое здабываюць з залоз вівер, выкарыстоўваецца ў парфумерыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

lather

[ˈlæðər]

1.

n.

пе́на f.

2.

v.t.

мы́ліць, намы́льваць

3.

v.i.

пакрыва́цца пе́най

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пе́нка ​1, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

1. Ласк. да пена (у 1 знач.); невялікая пена. Пахне поле пірагамі, Цёплым з пенкай малаком. Парахневіч.

2. Плеўка, якая ўтвараецца на некаторых вадкасцях пры іх астыванні. // Пеністы слой сіропу, які з’яўляецца ў час варкі варэння. Калі ўсе паснедалі, мама ўзялася варыць на кухні малінавае варэнне, а мы стаялі збоку і па чарзе з’ядалі са сподка пенку, якую мама здымала драўлянай лыжкай. Пальчэўскі.

пе́нка ​2, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Лёгкі порысты вогнетрывалы матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мы́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да мыла (у 1 знач.), уласцівы яму. // У склад якога ўваходзіць мыла. Мыльны парашок. // Які ўтвараецца з распушчанага ў вадзе мыла. Мыльная пена.

2. Нацёрты мылам (у 1 знач.); намылены.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

foam

[foʊm]

1.

n.

1) шум -у m., шумаві́ньне n., пе́на f.

2) мы́ла n., пе́на ў ко́ней ад по́ту

3) губча́стая шту́чная гу́ма

2.

v.t.

пакрыва́ць пе́най

3.

v.i.

пе́ніцца, пакрыва́цца пе́най

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)