so long
informal паку́ ль што; быва́ й
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hay [heɪ] n.
1. се́ на
2. AmE , infml і́ кая су́ ма гро́ шай
♦
make hay while the sun shines ≅ касі́ , каса́ , паку́ ль раса́ ; гні дрэ́ ва, паку́ ль маладо́ е
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Пака́ місь ’пакуль што, пакуль ’ (Янк. 3., Мат. Гом. ; Нар. сл. , стаўбц. ). Мабыць, з рус. покамест ’тс’, якое ад пока і место (гл. Фасмер , 3, 304).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
перачака́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е; зак. , каго-штобез дап.
Прабыць дзе-н. , у якіх-н. умовах і пад. , чакаючы заканчэння чаго-н. або пакуль хто-н. закончыць што-н.
П. дождж.
Усіх не перачакаеш.
П. паўгадзіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кова́ ть несов. а́ ць;
◊
куй желе́ зо, пока́ горячо́ посл. е́ за, паку́ ль гара́ чае;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
until
[ənˈtɪl]
1.
prep.
да
until evening — да ве́ чара
2.
conj.
1) перад тым, як; да таго́ , як; паку́ ль
Let’s wait until she comes — Пачака́ йма, паку́ ль яна́ пры́ йдзе
2) паку́ ль
I shall not go until I finish — Я не пайду, паку́ ль ня ско́ нчу
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
туля́ цца , -я́ юся, -я́ ешся, -я́ ецца; незак.
1. Блукаць, хадзіць без пэўнай мэты; бадзяцца.
Усё жыццё туляўся без ніякага занятку.
2. Знаходзіцца дзе-н. , хаваючыся ад каго-, чаго-н.
Туляўся ў лесе, пакуль партызан не знайшоў.
|| наз. туля́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пасвіста́ ць сов. а́ ть, посвисте́ ть;
◊ пасві́ шчаш, паку́ ль сы́ шчаш погов. и́ щешь, пока́ взы́ щешь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЗА́ КУПЫ ,
катэгорыя залежнага сялянства ў Кіеўскай Русі і ВКЛ . 1) Паводле Рускай Праўды З. станавіліся збяднелыя сяляне, якія бралі ў феадала грашовую пазыку («купу») і павінны былі працаваць у яго гаспадарцы, пакуль не вернуць яе. У адрозненне ад поўных халопаў З. маглі звярнуцца ў суд са скаргамі на пана, з дазволу пана пайсці на пошукі грошай. У выпадку продажу З. у халопы без законных падстаў пан плаціў штраф, а З. станавіўся вольным.
2) У ВКЛ 14—16 ст. З. — даўжнікі феадалаў, якія закладвалі сваю асобу ў няволю, пакуль не адпрацуюць доўг у гаспадарцы пана. З сярэдзіны 16 ст. з запрыгоньваннем асн. масы сялянства З. паступова знікаюць.
т. 6, с. 507
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
іне́ рцыя , -і, ж.
1. Уласцівасць цел захоўваць стан спакою або раўнамернага прамалінейнага руху, пакуль якая-н. знешняя сіла не прымусіць змяніць гэты стан.
Ляцець па інерцыі.
2. перан.
◊
Па інерцыі — па прывычцы, машынальна.
|| прым. інерцы́ йны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)