boczyć się

незак.

1. пазбягаць, унікаць каго;

2. скоса пазіраць, касіцца каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

parry [ˈpæri] v.

1. адбіва́ць (удар, нападзенне)

2. пары́раваць;

parry a question ухіля́цца ад адка́зу на пыта́нне

3. ухіля́цца, адчэ́плівацца, адкру́чвацца (ад чаго-н.); пазбяга́ць (чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

usweichen* vi (s)

1) уступа́ць даро́гу; саступа́ць

2) ухіля́цца

3) пазбяга́ць

4) вайск. адступа́ць, адыхо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wystrzegać się

незак. асцерагацца, сцерагчыся, унікаць; устрымлівацца;

wystrzegać się złego towarzystwa — пазбягаць дрэнных кампаній

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

steer2 [stɪə] v. накіро́ўваць, стырнава́ць, кірава́ць (аўтамабілем, лодкай і да т.п.);

steer a co untry to prosperity ве́сці краі́ну да ро́сквіту

steer clear of smth. пазбяга́ць чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

miden* vt пазбяга́ць, цура́цца, уніка́ць;

der Erflg midet ihn nicht уда́ча яго́ не міна́е; яму́ шанцу́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umghen* II vt

1) абыхо́дзіць (тс. вайск.)

2) пазбяга́ць

3) абыхо́дзіць, паруша́ць (закон і да т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

shrink [ʃrɪŋk] v. (shrank, shrunk) сціска́цца, збяга́цца (пра тканінy);

shrink from doing smth. fml пазбяга́ць рабі́ць што-н.

shrink away [ˌʃrɪŋkəˈweɪ] phr. v. адступі́ць, адско́чыць; адхілі́цца, адхіну́цца

shrink back [ˌʃrɪŋkˈbæk] phr. v. = shrink away

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сторони́ться несов.

1. (отходить в сторону) саступа́ць у бок, адыхо́дзіцца (адыхо́дзіць) у бок, саступа́ць з даро́гі; адступа́цца (адступа́ць) у бок;

2. перен. (избегать) пазбяга́ць, уніка́ць; цура́цца, трыма́цца ўбаку́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уніка́ць

1. (пазбягаць чаго-н., ухіляцца ад чаго-н.) entghen* vi (s) (D); entrnnen* vi (s) (D);

уніка́ць небяспе́кі der Gefhr entrnnen*;

2. (пазбягаць каго-н., не жадаць сустракацца з кім-н., чым-н.) miden* vt, vermiden* vt; usweichen* vi (s) (D); j-m aus dem Wge ghen*;

уніка́ць людзе́й die mnschliche Gesllschaft miden*; sich bsondern;

ён уніка́е сустрэ́ч з ёю er midet sie er vermidet es, mit ihr zusmmenzutreffen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)