аблічы́ць, -лічу́, -лі́чыш, -лі́чыць; -лі́чаны;
1. каго (што). Недадаць, ашукаць пры падліку.
2. каго-што. Зрабіць
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аблічы́ць, -лічу́, -лі́чыш, -лі́чыць; -лі́чаны;
1. каго (што). Недадаць, ашукаць пры падліку.
2. каго-што. Зрабіць
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыблі́зны, ‑ая, ‑ае.
Не зусім дакладны, але больш-менш блізкі да сапраўднага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падагульне́нне
1. (
2. (высновы) Schlússfolgerung
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
просчёт
1. (действие)
2. (ошибка) пралі́к, -ку
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАРЫЯТЫ́П (ад карыя... + тып),
Э.В.Крупнова.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Сме́та (смѣта) ‘разлік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
аблічы́ць, ‑лічу, ‑лічыш, ‑лічыць;
1. Ашукаць пры падліку, даць менш, чым належыць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́рахаваць, вырахо́ўваць beréchnen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
маркёр
(
асоба, якая абслугоўвае більярд і вядзе
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Zählung
1) лік,
2) пе́рапіс (насельніцтва)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)