Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дапусці́ццасов. (прийти в какое-л. состояние) дойти́;
д. да таго́, што і лю́дзі пераста́лі паважа́ць — дойти́ до того́, что и лю́ди переста́ли уважа́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Сціць ’шанаваць, паважаць’ (Стан.), ст.-бел.учсты ’выказаць пашану, павагу’ (Статут 1529, 1588). Рэканструяваны Станкевічам на падставе старабеларускіх форм дзеяслоў, гл. чціць ’шанаваць’ (Некр. і Байк.); паводле Карскага (1, 201), аналагічна стараж.-рус.чьсти з пропускам цяжкавымаўляльнага с дае ў ст.-бел.чсты, цти, чти. Гл. чэсць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
szanować się
незак.
1. берагчы, шанаваць (сябе);
2.паважаць, шанаваць (сябе)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
contemn
[kənˈtem]
v.t.
1) пагарджа́ць, ста́віцца з пага́рдай; грэ́баваць
2) не паважа́ць, не надава́ць вагі; не зварача́ць ува́гі; ста́віцца абыя́кава
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Спата́чаваць ‘сачыць, падглядваць; выкрываць, лавіць (на чым-небудзь); разумець’ (Нас., Стан.). Насовіч (Нас., 608) выводзіў з *tekti ‘бегчы, рухацца’, гл. уцякаць. Няпэўна. Магчыма, ітэратыў да папярэдняга слова. Тады да та́каць ‘паддакваць, пагаджацца’, параўн. рус.та́кать ‘тс’, та́чить ‘песціць, апекавацца’, балг.та́ча ‘паважаць, шанаваць’, гл. так (Трубачоў у Фасмер, 4, 29).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
reverence
[ˈrevərəns]1.
n.
1) глыбо́кая паша́на
2) глыбо́кі пакло́н, рэвэра́нс -у m.
2.
v.t.
ста́віцца з глыбо́кай паша́най; глыбо́ка паважа́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
éhrenvt
1) паважа́ць;
ich fühle mich geéhrt я задаво́лены [уце́шаны]
2) ушано́ўваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
veréhrenvt
1) шанава́ць, паважа́ць, ушано́ўваць
2) падно́сіць (падарунак) (D – каму-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прызна́ць, прызнава́ць ’пазнаць; пагадзіцца, устанавіць’ (ТСБМ; шальч., даўг., лях., Сл. ПЗБ; ТС). Прэфіксальнае ўтварэнне ад зна́ць ’ведаць’ (гл.). Паводле Трубачова (Этногенез, 188), слав.*priznati сінтэзуе значэнні ’быць родным’ і ’знаць’, што адлюстроўвае архаічнасць мыслення, параўн. рус.дыял.призна́ть ’атрымаць звесткі, даведацца’, ’вызначыць, распазнаць’, укр.призна́ти ’прызнаць, пагадзіцца, успрыняць, устанавіць’, ’прызнаць сваім’, балг.призна́вам ’пагаджацца, прымаць да ведама’, ’паважаць’.