карыкату́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да карыкатуры (у 1 знач.). Карыкатурны малюнак.

2. перан. Смешны, недарэчны. Мець карыкатурны выгляд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

grotesque​2 [grəʊˈtesk] adj.

1. гратэ́скны; гратэ́скавы

2. недарэ́чны; абсу́рдны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

absúrd a недарэ́чны, абсу́рдны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únangebracht a недарэ́чны, неадпаве́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úngehörig a недарэ́чны, непрысто́йны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wídersinnig a бяссэ́нсавы, недарэ́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Кур’ёз ’недарэчны выпадак’ (ТСБМ). Праз рус. мову курьёз ’тс’ з ням. Kuriosum (Шанскі, 2, 8, 458).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

niewydarzony

няўдалы; недарэчны; нязграбны, няскладны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nonsensowny

бяссэнсавы, бессэнсоўны; недарэчны; абсурдны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

preposterous

[prɪˈpɑ:stərəs]

adj.

недарэ́чны, абсу́рдны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)