таксікама́нія

(ад гр. toksikon = яд + манія)

тое, што і наркаманія.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

fixation

[fɪkˈseɪʃən]

n.

1) фікса́цыя f., замацо́ўваньне а́рбаў, зды́мкаў)

2) Chem. згушчэ́ньне n.

3) ма́нія f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

опіяма́нія

(ад опіум + манія)

хваравітая цяга да опіуму як разнавіднасць наркаманіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пірама́нія

(ад піра- + манія)

неадольная імпульсіўна ўзнікаючая хваравітая цяга да падпалаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

міфама́нія

(ад міф + манія)

анамальная схільнасць да выдумак, фантазіравання, апавядання неверагодных гісторый.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Малідава́цца1 ’адзначацца’ (смарг., Сл. ПЗБ). Паводле Грынавяцкене (там жа, 3, 24), з ням. sich melden ’прадстаўляцца’, melden ’паведамляць, дакладваць’. Відаць, хутчэй з польск. meldować się ’адзначацца’.

Малідавацца2 ’мучыцца, перажываць цяжкасці’ (лід., Сцяшк. Сл.). Няясна. Відавочна, узыходзіць да ням. разм. malade ’хворы’, якое з франц. malade ’тс’, maladie ’хвароба’, ’страсць, манія’, maladif ’хворы, нягеглы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

гігантама́нія

(ад гігант + манія)

неапраўданае імкненне да грандыёзнага, вялізнага (напр. г. у архітэктуры).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

графама́нія

(ад графа- + манія)

цяга да пісання літаратурных твораў у асоб, пазбаўленых таленту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

драмама́нія

(ад гр. dromos = шлях + манія)

неадольнае імкненне да бязмэтнага блукання, перамены месцаў, валацужніцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бібліяма́нія

(ад гр. biblion = кніга + манія)

захапленне збіраннем кніг, галоўным чынам старадрукаў і рэдкіх выданняў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)