krzyk, ~u

м. крык;

podnieść krzyk — усчаць (распачаць) крык (лямант);

ostatni krzyk mody — апошні крык моды

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

галде́ние ср. крык, род. кры́ку м., гамана́, -ны́ ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

shout​1 [ʃaʊt] n. крык;

shouts of joy ра́дасныя кры́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

squawk​1 [skwɔ:k] n. прані́злівы крык; клёкат; куда́хтанне; гагата́нне, го́гат

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

не́мы разм. géllend; héulend, brüllend;

не́мы крык géllendes Schréien

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перапёлчын Wáchtel-;

перапёлчын крык Wáchtelschlag m -(e)s, -schläge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́зверыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак. (разм.).

Моцна, пераходзячы на крык, накінуцца на каго-н. (з папрокамі, лаянкай і пад.) або паглядзець са злосцю на каго-н.

|| незак. вызвяра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

honk [hɒŋk] n.

1. крык/го́гат дзі́кіх гусе́й

2. аўтамабі́льны гудо́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ора́нье ср., разг. крык, род. кры́ку м., гарлапа́нства, -ва ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АКЛАМА́ЦЫЯ (ад лац. acclamatio крык, вокліч),

прыняцце рашэння без правядзення галасавання, на падставе рэакцыі ўдзельнікаў, якая выяўляецца воклічамі, рэплікамі, апладысментамі і да т.п. Здараецца ў практыцы міжнар. арг-цый, канферэнцый і інш.

т. 1, с. 197

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)