АЛАФА́Н (ад
мінерал, водны сілікат алюмінію непастаяннага саставу; Al2O3·1,2SiO2·3,3H2O. Аморфны. Утварае рыхлыя, шчыльныя, шклопадобныя нацёкі і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АЛАФА́Н (ад
мінерал, водны сілікат алюмінію непастаяннага саставу; Al2O3·1,2SiO2·3,3H2O. Аморфны. Утварае рыхлыя, шчыльныя, шклопадобныя нацёкі і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КІЗЕРЫ́Т (ад імя
мінерал класа сульфатаў, водны сульфат магнію, Mg[SO4]∙H2O. Крышталізуецца ў манакліннай сінганіі. Крышталі рэдкія; звычайна ў выглядзе шчыльных дробназярністых агрэгатаў. Колер белы, шараваты да жаўтаватага. Бляск шкляны. Паўпразрысты.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
wiotki
1. гнуткі, гібкі, эластычны;
2.
3. лёгкі; павеўны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
БЕНІТАІ́Т (ад назвы акругі Сан-Беніта ў штаце Каліфорнія, ЗША),
мінерал, тытанасілікат барыю, 2[BaTiSi3O9]. Крышталізуецца ў гексаганальнай сінганіі. Крышталі ў выглядзе невял. плоскіх трохвугольных двайных пірамід. Колер сіні, белы або бясколерны. Празрысты да паўпразрыстага. Бляск шкляны,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БРАЎНІ́Т (ад прозвішча
мінерал класа аксідаў, аксід марганцу, Mn2 + Mg63 + Si12. Крышталізуецца ў тэтраганальнай сінганіі. Крышталі біпірамідальныя і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГЕЛЬВІ́Н (ад
мінерал, берыласілікат падкласа каркасных сілікатаў 3Mn[BeSiO4]·MnS. Пастаянныя прымесі жалеза і цынку. Крышталізуецца ў кубічнай сінганіі. Крышталі, зярністыя агрэгаты. Колер жоўты, жоўта-зялёны, карычневы і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
spröde
1)
2) непадсту́пны, чапуры́сты;
~ tun
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
brittle
1. ло́мкі,
2. раздражнёны, нерво́вы;
a brittle temper нерво́васць, раздражнёнасць
3. недружалю́бны, залі́шне стры́маны;
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ві́смут
(
1) хімічны элемент,
2) лякарства, прыгатаванае са злучэнняў вісмуту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэлу́р
(
хімічны элемент,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)