Палюючы, злавіць або забіць звера, птушку. Запаляваць лісу.
запалява́ць2, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак.
Пачаць паляваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заарка́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго.
Злавіць арканам. На ўсім скаку мог заарканіць Касым самага дзікага жарабка, за кароткі час аб’ездзіць яго.Даніленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
налётчык, ‑а, м.
Той, хто займаецца налётамі; грабежнік. Злавіць налётчыка.//перан. Пра таго, хто робіць налёты з мэтай ваеннага захопу, прыгнёту; агрэсар. Фашысцкія налётчыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
cop2[kɒp]v.
1. атрыма́ць або́ перажы́ць што-н. непрые́мнае
2. заўва́жыць, прыме́ціць
3.infmlзлаві́ць, заста́ць, накры́ць, засту́каць;
cop smb. at itзлаві́ць каго́-н. на ме́сцы злачы́нства
♦
cop itBrE, slang атрыма́ць на ганя́й; тра́піць у непрые́мнае стано́вішча
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
catch with the goods
злаві́ць на гара́чым учы́нку або́ на ме́сцы злачы́нства
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
track2[træk]v. сачы́ць, высо́чваць; напада́ць на след
track down[ˌtrækˈdaʊn]phr. v. дакапа́цца (да прычыны); вы́сачыць і злаві́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зло́дзей, -я, мн. зладзе́і і (з ліч. 2, 3 і 4) зло́дзеі, зладзе́яў, м.
1. Той, хто крадзе, займаецца крадзяжом.
Злавіць злодзея.
2.Ужыв. як лаянкавае слова (разм.).
Што ж ты, з., тут натварыў!
|| ж.зладзе́йка, -і, ДМ -йцы, мн. -і, -дзе́ек.
|| прым.зладзе́йскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1.каго-што. Падпільнаваўшы, злавіць або знянацку застаць.
П. спадарожную машыну.
П. каго-н. на месцы злачынства.
2.перан., каго (што) на чым. Раптоўна спыніць увагу на чым-н. (сказаным, зробленым).
П. каго-н. на слове.
|| незак.падло́ўліваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
schwytać
зак.злавіць;
schwytać na gorącym uczynku — злавіць (заспець) каго на месцы злачынства; выкрыць каго; накрыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Паня́ць ’тое ж, што і зразумець’ (ТСБМ), ’абучыцца добра якому-н. рамяству; заліваць вадою; уступіць у шлюб’ (Нас.), ’заліць вадою; зразумець’ (Бяльк., Юрч.), ’зразумець, злавіць, знайсці’ (Сл. ПЗБ), поня́ць ’злавіць’ (ТС), поня́цца ’узяцца; набрацца, пакрыцца, праявіцца’ (ТС). Дэрыват з прыстаўкай po‑ ад прасл.jęti з устаўным н. Гл. узяць. Значэнне ’зразумець’ — семантычнае запазычанне з рус.понять ’тс’.