mania [ˈmeɪniə] n.

1. (for) ма́нія; захапле́нне;

football/disco mania захапле́нне футбо́лам/дыскатэ́кай

2. med. ма́нія, маніяка́льны сіндро́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КУПІДО́Н (ад лац. cupido моцнае захапленне, палкасць),

у старажытнарымскай міфалогіі бог кахання; тое, што Амур.

т. 9, с. 36

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пражэкцёрства, ‑а, н.

Іран. Захапленне нездзяйсняльнымі праектамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

французама́нія, ‑і, ж.

Празмернае захапленне ўсім французскім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

whoopee [wʊˈpi:] interj. ух! (выражае радасць, захапленне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zachwyt, ~u

м. захапленне;

budzić zachwyt — выклікаць захапленне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

балетама́нія, ‑і, ж.

Незвычайнае захапленне балетам як відовішчам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гара́чка, -і, ДМ -чцы, ж. (разм.).

1. Ліхаманка.

2. перан. Моцнае ўзбуджэнне, азарт, захапленне або спешка ў якой-н. рабоце.

Біржавая г.

|| прым. гара́чкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

fascinate [ˈfæsɪneɪt] v. чарава́ць, зачаро́ўваць, прыво́дзіць у захапле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

enrapture [ɪnˈræptʃə] v. fml захапля́ць, прыво́дзіць у захапле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)