Схіл ’нахіленая паверхня; пакаты спуск’ (ТСБМ , Гарэц. , Бяльк. ), ’спад’ (Некр. і Байк. ), ’пакаты бок узгорка’ (БРС ), схі́ лак ’сыход, край, канец’ (Нас. ). Параўн. укр. схил ’спадзісты бок гары’, польск. schyłek ’заняпад , канец; схон, адхон’. Дэвербатыў ад схіліць < хіліць , гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
demoralization
[dɪˈmɔrələˈzeɪʃən]
n.
дэмараліза́ цыя f. заняпа́ д но́ раваў, ду́ ху або́ дысцыплі́ ны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
падгні́ сці , ‑гніе; зак.
1. Згніць знізу, у ніжняй частцы. Дрэва падгніло. □ Падгніе, упадзе слуп — паваліцца і ўвесь плот. Карпаў .
2. Крыху, злёгку загніць. Яблык падгніў. □ Падлога падгніла, і дошкі хістаюцца пад нагамі. Колас . // перан. Прыйсці ў заняпад , вырадзіцца. Капіталістычны свет падгніў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Gö́ tterdämmerung f
1) заняпа́ д
2) міф. о́ ў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
аго́ нія
(с.-лац. agoma, ад гр. agonia = трывога)
1) перадсмяротныя пакуты, кананне;
2) перан. заняпад , дажыванне чаго-н.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
выраджэ́ нне н. á rtung f Á usartung f ó n f á ll m é nz f заняпад
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
разлажы́ цца разм. маральна ) sich zersé tzen; demoralisí ert wé rden; verfá llen* vi s прыйсці ў заняпад ú pt [korrumpí ert] wé rden (разбэсціцца )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дэграда́ цыя
(п.-лац. degradatio = знішчэнне)
паступовае пагаршэнне, страта ранейшых добрых якасцей, заняпад (напр. д-ыя глебы, д-ыя культуры).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АРМАВІ́ Р ,
сталіца і рэліг. цэнтр стараж. -арм. Айрарацкага царства ў 4—2 ст. да н.э. Заснаваны на месцы г. Аргішціхінілі . Пасля перанясення сталіцы ў г. Арташат прыйшоў у заняпад , але існаваў да 5 ст. н.э. Яго руіны каля с. Армавір у Арменіі.
т. 1, с. 486
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дэкада́ нс
(фр.
1) заняпад , культурны рэгрэс ;
2) тое, што і дэкадэнцтва .
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)