Разм. Строіць з сябе блазна (у 2 знач.), дурэць; гаварыць глупствы, недарэчна жартаваць. Ад таго, што на іх ніхто не глядзеў, у Мікалая з Іванам адпала ахвота блазнаваць.Карпюк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цвялі́цца, цвялюся, цвелішся, цвеліцца; незак.
Дражніцца, жартаваць. «А можа гэта.. [Зоська] цвеліцца з маладым хлопцам».., — думаў часамі Галляш.Чорны.— Ого, якая ты скорая! Ужо і дайце ёй! Паскачы раней, а [тады] я табе дам, — цвяліўся той.Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
*Траўша́, троўша́ ‘трапло’ (пін., Жыв. сл.). Няясна, магчыма, ад аргат. травіць ‘гаварыць лухту, жартаваць’ на аснове травіць (гл.), словаўтваральна нагадвае балтызмы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
tiger[ˈtaɪgə]n. тыгр;
a red tiger пу́ма, кугуа́р
♦
work like a tiger апанта́на працава́ць;
ride a tigerжартава́ць з агнём
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
pun
[pʌn]1.
n.
двухсэнсо́ўнасьць f., гульня́ сло́ваў, калямбу́р -у m.
2.
v.i.
жартава́ць, гавары́ць калямбу́рамі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
паддо́брыцца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; незак., дакаго і без дап.
Заваяваць да сябе прыхільнасць; падлашчыцца. Каб паддобрыцца да дзяцей, старшыня прысеў на краёчку ложка і пачаў жартаваць.Пальчэўскі.[Эма:] — Гандляры так ужо стараюцца тавар збыць, што не ведаюць, як паддобрыцца, дагадзіць.Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
joke2[dʒəʊk]v.жартава́ць;
You are joking!/You must be joking! Ты, мусіць, жартуеш!
♦
joking apart/asideBrE жа́рты ўбок, без жа́ртаў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Замбо́ліць, замбалі́ць ’гаварыць не тое, што трэба’ (воран., Сл. паўн.-зах.). Хутчэй за ўсё з гіпатэтычнага польск. (незафіксаванага) *zębolić (з zęby ’зубы’). Параўн. рус.валаг.зубо́рить ’жартаваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
выскаля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.
1.Незак.да выскаліцца.
2.Разм. Смяяцца, жартаваць. Знаходзіліся жартаўнікі і пачыналі выскаляцца.Грахоўскі.
3.зкаго-чаго. Разм. Насміхацца; здзекавацца. Бегае бацька ад воза да воза, не можа ўправіцца. А сын толькі выскаляецца з яго.Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лягчэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе, незак.
1. Памяншацца ў вазе, станавіцца больш лёгкім.
2.безас.каму і без дап. Аб паляпшэнні самаадчування, настрою і пад. Раман зноў пачаў жартаваць. Косцік адчуваў, як з яго сэрца спадае цяжар, як лягчэе ў яго на душы.Арабей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)