Разм. Даць глыбока ўвязнуць, засесці ў чым‑н. ліпкім, сыпкім. Вось гэта грэбля — бяда і гора... Пакуль праедзеш яе — духі вытрасеш.., а ў мокрае лета і каня ўгрузіш, і сам, як д’ябал, у гразі выкачаешся.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́мбра
(фр. ambre, ад ар. ’anbar)
1) воскападобнае рэчыва, якое выдзяляецца кашалотамі; выкарыстоўваецца ў парфумерыі;
2) уст.духі́.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Начні́чнік ’паўночнік, Jasione montana L.’ (Арх. Федар.). Відаць, ад начніцы ’дзіцячая хвароба, крыксы’; ’злыя начныя духі’ (гл.); паводле Будзішэўскай, са спасылкай на архіў Федароўскага, на Беларусі супраць іх ужывалася расліна nocznicznik (Rozpr. Kom. Język. Łódź. Tow. Nauk., 32, 1986, 37).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
МАЗІ́НА ((Masina) Джульета) (сапр. імя Джулія Ганна; 22.2.1921, г. Сан-Джорджа-ды-П’яна, Італія — 1994),
італьянская актрыса. Вучылася ў Рымскім ун-це. У 1942 дэбютавала ў т-ры, у 1946 — у кіно. Сусв. вядомасць прынеслі ролі ў фільмах яе мужа рэжысёра Ф.Феліні: «Агні вар’етэ» (1950), «Дарога» (1954, у сав. пракаце «Яны вандравалі па дарогах»), «Махлярства» (1955), «Ночы Кабірыі» (1957, прэмія Міжнар. кінафестывалю ў Канах), «Джульета і духі» (1965), «Джынджэр і Фрэд» (1986). Яе мастацтва вызначалася тонкім псіхалагізмам, спалучэннем лірызму і гратэску, уменнем яскрава і дакладна акрэсліць характар. Сярод інш. фільмаў: «Еўропа, 51» (1952), «Фартунела» (1958), «Шалёная з Шаё» (1969, англ.), «Фрау Холь» (1985).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
perfume[ˈpɜ:fju:m]n.
1. во́дар, духмя́насць, прые́мны пах;
the fragrant perfume of the flowers прые́мны пах кве́так
2.духі́, парфу́ма;
She never wears perfume. Яна ніколі не карыстаецца духамі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
лему́ры
(лац. lemures = душы памёршых)
1) духі, душы памёршых у старажытнарымскай міфалогіі;
2) паўмалпы, пашыраныя на Мадагаскары і прылеглых астравах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
scent1[sent]n.
1. пах, во́дар, духмя́насць;
the scent of flowers во́дар кве́так
2.духі́;
She uses too much scent.Яна залішне ўжывае духі.
3. след (пра паляванне);
pick up/lose the scent напа́сці на/згубі́ць след
♦
be on the scent ісці́ па сляда́х; быць на пра́вільным шля́ху;
be on a false scent ісці́ памылко́вым шля́хам;
put/throw smb. off the scent збіць каго́-н. са сле́ду, з пра́вільнага шля́ху; заблы́таць каго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
недаліка́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Няветлівы ў абыходжанні з людзьмі; грубы. — Ты не злуй, ён п’яны і, праўда, крыху недалікатны.Чорны.[Міхась] распачаў перагаворы з недалікатным гаспадаром двара.Якімовіч.// Няскромны, нетактоўны. Недалікатнае пытанне. Недалікатная парада.
2. Пазбаўлены мяккасці, рэзкі; неасцярожны. Недалікатны дотык. Недалікатныя рухі.
3. Які мае грубую афарбоўку, пах і пад. Недалікатныя духі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)