zaręczyć

зак.

1. co паручыцца за што; гарантаваць што;

2. заверыць, поклясцца;

3. заручыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

vouch

[vaʊtʃ]

v.t.

1)

а) руча́цца, паруча́цца

б) запэ́ўніваць, гарантава́ць

The principal vouched for John’s honesty — Дырэ́ктар шко́лы паручы́ўся за Я́нкаву сумле́ннасьць

2) пацьвярджа́ць, сьцьвярджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zaręczać

незак.

1. co ручацца за што; гарантаваць што;

2. запэўніваць; прысягаць;

zaręczać honorem — прысягаць гонарам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

undertake [ˌʌndəˈteɪk] v. fml (undertook, un dertaken)

1. браць на сябе́ абавя́зкі;

undertake a responsible post заня́ць адка́зную паса́ду

2. руча́цца; дава́ць гара́нтыю, абяца́ць, гарантава́ць;

He undertook to finish the job by Friday. Ён паабяцаў скончыць працу да пятніцы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zapewnienie

н.

1. kogo o czym запэўненне; запэўніванне;

2. komu czego гарантыя;

dać zapewnienie — гарантаваць, даць гарантыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

забяспе́чваць, забяспе́чыць

1. (даць сродкі) versórgen vt, verséhen* vt (чым-н. mit D);

2. (гарантаваць) sícherstellen аддз. vt; síchern vt (ад чаго-н. vor D); gewährleisten неаддз. vt, garantíeren vt;

3. (матэрыяльна) versórgen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Руча́цца 1 ’запэўніваць, гарантаваць, прымаць на сябе адказнасць’ (ТСБМ, Ласт., Некр. і Байк.), руча́ць ’запэўніваць у чым-небудзь, як бы даючы руку ў знак вернасці’ (Нас., Бяльк.), параўн. народны выраз гарантыі або праўдзівасці: даю руку на адсячэнне. Да рука (гл.), параўн. даручы́ць, заручы́цца і іншыя вытворныя, літаральна ’падаючы руку, пацвердзіць праўдзівасць (дамову, заданне і пад.)’, гл. Шустар-Шэўц, 2, 1251; Бязлай, 3, 189. Паводле іншай версіі (параўн. Глухак, 532), для паўднёваславянскага арэала рэканструюецца прасл. дыял. *ručati, запазычанае з прагерманскага *rōkjan ’забяспечыць, даставіць’ (> ст.-в.-ням. ruohhjan, ruochen ’тс’), што на фоне шматлікіх фактаў, якія тлумачаць першую версію, падаецца малаверагодным.

Руча́цца 2 ’вітацца за руку’ (Касп. Віц.). Гл. рукацца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

vouch [vaʊtʃ] v. (for)

1. руча́цца, гарантава́ць;

I cannot vouch for the truth of that statement. Я не магу паручыцца за правільнасць таго сцве́рджання.

2. пацвярджа́ць, сцвярджа́ць;

I’ll vouch for the quality of the report. Я пацвярджаю якасць даклада;

He vouched his words by his deeds. Ён пацвердзіў словы справамі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Sícherheit f

1) бяспе́ка;

sich in ~ bríngen* ратава́цца, хава́цца

2) упэўненасць (паводзін);

mit ~ упэўнена

3) -, -en камерц. гара́нтыя;

~en gewähren дава́ць гара́нтыі;

~ léisten гарантава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

assure

[əˈʃʊr]

v.t.

1) упэ́ўніваць, перако́нваць

2) запэ́ўніваць

I can assure you — Я магу́ вас запэ́ўніць

3) забясьпе́чваць, гарантава́ць

4) страхава́ць

to assure one’s life — застрахава́ць жыцьцё

5) падбадзёрваць, дадава́ць сьме́ласьці

to assure a frightened child — падбадзёрыць спало́ханае дзіця́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)